Δευτέρα, 24 Ιανουαρίου 2005

Πλαγίως

Ένα road movie με χαμηλό budget και σημείο αναφοράς την.. οινογνωσία, μάλλον δύσκολα σου κερδίζει το ενδιαφέρον! Εντούτοις το Πλαγίως είναι μία έξυπνη ταινία που αναδεικνύει τα ανδρικά συναισθηματικά αδιέξοδα και μιλάει με απλό τρόπο για τις ανθρώπινες σχέσεις. Το χιούμορ του λειτουργεί ανατρεπτικά και δένει άριστα με την πλοκή. Οι χαρακτήρες και οι διάλογοι είναι αρκούντως ρεαλιστικοί. Θα μπορούσε να είναι η εκδίκηση του εναλλακτικού αμερικανικού κινηματογράφου: χαμηλό budget, αντισυμβατικό θέμα, μεσόκοποι-προβληματικοί χαρακτήρες, και παρόλα αυτά απευθύνεται στο ευρύτερο κοινό! Αλλά ας μην υπερβάλλουμε. Το Πλαγίως είναι μία ενδιαφέρουσα, διασκεδαστική ταινία, αλλά τίποτε παραπάνω. Οι Χρυσές Σφαίρες και τα Όσκαρς μάλλον φαίνεται να το υπερτιμούν..

Βαθμός: 6/10

Alfie

Ο Jude Law ως το απόλυτο metrosexual πρότυπο του 21ου αιώνα, περιφέρει τη διακριτική του γοητεία ανάμεσα σε πλήθος αιθέριων γυναικών. Εξαιρετική μουσική με πινελιές easy listening και lounge, σκηνοθεσία με βιντεοκλιπίστικη διάθεση, χώροι με υψηλής αισθητικής design και ρούχα με την τελευταία λέξη της μόδας. Θέλετε και σενάριο; Ε όχι! Ζητάτε πολλά… Ιδανικό για 15χρονες κορασίδες!

Βαθμός: 4/10

Καρχαριομάχος

Θρασύδειλο ψάρι εκμεταλλεύεται μία σειρά συμπτώσεων και αναγορεύει εαυτόν προστάτη της θαλάσσιας πολιτείας από τους μαφιόζους καρχαρίες που λυμαίνονται την περιοχή. Έξυπνες αναφορές στο Νονό, συμπαθητικά χιουμοριστικά ευρήματα και αξιαγάπητοι χαρακτήρες, σε μία ταινία που όμως δεν μπορεί να ξεφύγει από τη μετριότητα. Ο πήχης έχει τοποθετηθεί εξαιρετικά υψηλά και ο Καρχαριομάχος απλώς αδυνατεί. Οι συγκρίσεις με το σαφώς ανώτερο Finding Nemo της Pixar/Disney είναι αναπόφευκτες…

Βαθμός: 4/10

Το φάντασμα της όπερας

Εξαιρετική κινηματογραφική μεταφορά του έργου, με υποβλητική σκηνοθεσία, άρτια gothic αισθητική και κλειστοφοβική διάθεση. Το μόνο του πρόβλημα είναι ότι προσπαθεί από τη μία να μείνει πιστό στο πρωτότυπο και από την άλλη να αποφύγει το θεατρικό στήσιμο. Το πρώτο, το καταφέρνει με επιτυχία. Στο δεύτερο χωλαίνει σημαντικά. Σε γενικές γραμμές, χορταστικό!

Βαθμός: 8/10

Τα ιπτάμενα στιλέτα

Από αισθητικής άποψης, κομψοτέχνημα. Καμία αμφιβολία επ’αυτού! Αλλά το σενάριο θαρρείς ότι υπάρχει, μονάχα για να γεφυρώσει τις σκηνές με το στιλιζαρισμένο ξύλο ανάμεσα στους πρωταγωνιστές και τους μυριάδες εχθρούς τους! Άσε που σου δημιουργείται η εντύπωση ότι παίζεις ηλεκτρονικό παιχνίδι μετακινούμενος απλώς από πίστα σε πίστα (με αυξανόμενη δυσκολία και περισσότερο θέαμα είναι η αλήθεια), λησμονώντας το όποιο στόρι. Προσωπικά και μετά τον Τίγρη και το Δράκο, νιώθω καλυμμένος στην κατηγορία ταινιών με πολεμικές τέχνες. Αρκεί!

Βαθμός: 6/10

Τετάρτη, 19 Ιανουαρίου 2005

ΑΣΚΕ*: Δειγματοληψία

Μπορεί το inbox στον υπολογιστή σου να είναι πάντοτε γεμάτο (ακόμη και το gmail έχει τα όριά του), αλλά παρατηρείς μετά λύπης ότι το παλαιό παραδοσιακό γραμματοκιβώτιό σου στην είσοδο της πολυκατοικίας δεν δέχεται παρά 3-4 φακέλους το μήνα (λογαριασμός, λογαριασμός, λογαριασμός και λογαριασμός). Μήπως νοσταλγείς τις παλιές καλές εποχές, όταν το spam ερχόταν σε έντυπη μορφή και έμπαινες στη διαδικασία να σκίσεις με τα χεράκια σου έναν προς ένα τους άχρηστους φακέλους; Έχεις προηγούμενα με τον ταχυδρόμο σου και θέλεις να τον δεις να ταλαιπωρείται και να ιδρώνει μεταφέροντας σάκους γεμάτους με γράμματα και πακέτα για σένα;



Πάρα πολύ εύκολο, αγαπητέ μου! Υπάρχει η ιδανική λύση για σένα! Απλώς εισάγεις στο google τις λέξεις κλειδιά “free”,“sample” ή τη λέξη «freebies” και βουαλά: εντοπίζεις σελίδες που υπόσχονται να σου στείλουν δωρεάν δείγματα απ’ ό,τι άχρηστη σαχλαμάρα μπορείς να διανοηθείς: από σαμπουάν για το σκύλο ως επιστημονικά περιοδικά για την κλινική οδοντιατρική και από dvds με το κήρυγμα κάποιου μισότρελου ψευτο-αγίου μίας new age αίρεσης στο Αρκάνσας μέχρι διαφημιστικά έντυπα με την τελευταία κολεξιόν για παχουλές Ταϊβανέζες! Όλα δωρεάν και χωρίς καμία υποχρέωση, στο σπίτι σας!



Τα πλεονεκτήματα της εν λόγω πρακτικής συνοψίζονται ως εξής:

(1ον) Νιώθετε παγκοσμιοποιημένος πολίτης και καταναλωτής.

(2ον) Μπαίνετε στο μάτι του γείτονα, ο οποίος θα προσπαθήσει εις μάτειν να καταλάβει τι τα κάνετε όλα αυτά τα δείγματα που καταφθάνουν από κάθε γωνία του πλανήτη και ενδεχομένως να επιχειρήσει τη συγκέντρωση στοιχείων για να σας καταγγείλει στην Ε.Υ.Π. για τρομοκρατία ή υπογραφών για να σας κλείσουν στο Ψυχιατρείο.

(3ον) Δίνετε δουλειά σε ένα σωρό εργαζομένους και ενεργοποιούνται για πάρτι σας κλάδοι ολάκεροι της οικονομίας (γραφίστες, διαφημιστές, ταχυδρομεία κ.λπ.). Βέβαια και επειδή η οικονομία είναι ένα ανατροφοδοτούμενο κύκλωμα, πληρώνετε εμμέσως το κόστος. Αλλά μπορείτε -τουλάχιστον προς στιγμή- να απολαύσετε ατάραχοι αυτήν την αίσθηση του δωρεάν!




Και εντέλει, πού ξέρετε; Μπορεί μετά από όλη αυτή τη δειγματοληψία, να ανακαλύψετε καμία πραγματική προσφορά ή να σας γυαλίσει κανένα σετ ψαρέματος από τη Γουατεμάλα και να προβείτε σε επωφελείς αγορές.

Καλή ψαριά!



*ΑΣΚΕ: Απλές Συμβουλές Καθημερινής Επιβίωσης


Τρίτη, 18 Ιανουαρίου 2005

ΑΣΚΕ*: Διαδικτυακός Τσελεμεντές

Είναι Κυριακή μεσημέρι. Πεινάς αλλά δεν γουστάρεις να παραγγείλεις ξανά λιπαρές υπό-τροφές και κοψίδια απ’έξω. Έχεις δει την εκπομπή του Ευαγγελάτου για την ποιότητα των φαγητών στα εστιατόρια και το ντοκιμαντέρ «Supersize Me» για τις επιπτώσεις της κατανάλωσης προϊόντων fast food και σε έχει πιάσει ένας τρόμος και μία αηδία. Ανοίγεις λοιπόν το ψυγείο γεμάτος ενθουσιασμό, καθότι -σαν να έχει μπει ο Μαμαλάκης μέσα σου- είσαι αποφασισμένος να μαγειρέψεις ένα κατιτίς με τα χεράκια σου! Όμως, ω τι συμφορά: το ψυγείο σου είναι γεμάτο με άσχετα υλικά που δεν μπορούν να συνδυαστούν μα με τίποτα: γιαούρτι, μαρμελάδα και δύο μπουτάκια κοτόπουλο στην κατάψυξη.



Τι να κάνεις ο έρμος; Να ξορκίσεις το Μαμαλάκη και να παραγγείλεις πάλι απ’έξω; Να αρχίσεις εκείνη τη δίαιτα που είχες προγραμματίσει για την επομένη; Να ξεκινήσεις μία δικής σου έμπνευσης νηστεία, ως αύριο που θα ανοίξουν τα supermarkets;



Όχι, αγαπητέ μου: δεν θα σε αφήσουμε έτσι εύκολα να λιμοκτονήσεις! Ο καλός ο Μαμαλάκης ξέρει κι άλλο μονοπάτι! Και δη μετατεχνολογικό! Ανοίγεις το Internet, εισάγεις τα υλικά στο google, πατάς το search και βουαλά: σου εμφανίζεται ως δια μαγείας μία συνταγή που συνδυάζει τα ασυνδύαστα! Εντάξει, μπορεί να σου προκύψει τίποτις έθνικ (στο παράδειγμά μας: «κοτόπουλο με γιαούρτι και μαρμελάδα» / ινδική συνταγή), που θα δοκιμάσει τα όρια (και τις αντοχές) της γεύσης σου. Αλλά μπορεί και να σε ιντριγκάρει το ενδεχόμενο να μαγειρέψεις ένα φαγητό που τρώνε οι βουκόλοι των Άνδεων ή οι Εσκιμώοι της Λαπωνίας, καθότι το έχεις το ψώνιο με τις εξωτικές γεύσεις από τότε που είδες τον Oliver να μαγειρεύει στις εσχατιές του κόσμου!



Το googlομαγείρεμα κερδίζει ολοένα και περισσότερους οπαδούς ανά τον κόσμο! Άντε και καλή μας όρεξη…




*ΑΣΚΕ: Απλές Συμβουλές Καθημερινής Επιβίωσης

Τρίτη, 11 Ιανουαρίου 2005

Ορθοδοξία κατά παντός υπευθύνου.

Εντάξει. Ομολογώ ότι δεν μου αρέσουν τα δημοτικά τραγούδια! Η ελληνική παράδοση της υπαίθρου είναι κάτι τελείως ξένο με τα (μικρο)αστικά μου βιώματα και δεν νομίζω ότι ουδέποτε θα αλλάξω ως προς αυτό. Δυστυχώς ή ευτυχώς οι μνήμες και οι προσλαμβάνουσές μου είναι συνυφασμένες με αυτό που καλούμε "αστικό τοπίο" και άρα, οι διονυσιακοί εορτασμοί, τα πανηγύρια και τα δημοτικά άσματα δεν με συγκινούν στο ελάχιστο. Εντούτοις, σέβομαι βαθύτατα και εκτιμώ την παράδοση και τους εκπροσώπους της, καθώς τους θεωρώ θεματοφύλακες μίας πολύτιμης κληρονομιάς, έστω κι αν δεν είμαι άμεσος αποδέκτης αυτής.



Το εάν η συγκεκριμένη κληρονομιά μπορεί να παραμένει σήμερα βιωματική και να βρίσκεται σε δυναμική διαλεκτική με το σύγχρονο γίγνεσθαι είναι μία πολύ μεγάλη συζήτηση, που δεν είναι της παρούσης. Μένω απλώς στην κοινή (θεωρώ) διαπίστωση ότι η παράδοση πρέπει να διαφυλάσσεται. Ως εδώ καλά; Καλά!



Όμως μαζί μου φαίνεται να διαφωνεί ο πρωτοψάλτης Θεόδωρος Ακρίδας (εκ Μεσολογγίου ορμώμενος), ο οποίος φαίνεται πως σκανδαλίστηκε από τα σκωπτικού χαρακτήρα παραδοσιακά τραγούδια της Αποκριάς που ερμήνευσε προσφάτως η Δόμνα Σαμίου στην ΕΤ-3 και υπέβαλε (άκουσον-άκουσον) μήνυση κατά της τραγουδίστριας.



Και βεβαίως, ο κ.Ακρίδας -όπως όλοι μας- δικαιούται να έχει άποψη επί παντώς του επιστητού και είναι ελεύθερος να καταθέτει όσες μηνύσεις θέλει, εάν και εφόσον το κρίνει σκόπιμο. Εάν ο εν λόγω κύριος θεωρεί άσεμνο και προσβλητικό ένα διονυσιακό άσμα που εμπεριέχει κάποιες σχηματικές αθυροστομίες, ας προσφύγει όπου θέλει! Ευνομούμενο κράτος είμεθα και πεπολιτισμένο επίσης. Ο καθείς αναλαμβάνει το βάρος της γνώμης που διατυπώνει!



Ωστόσο, το θέμα με τη συγκεκριμένη μήνυση έλαβε διαστάσεις! Ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών έσπευσε να ταχθεί στο πλευρό του κ.Ακρίδα και εκπρόσωπός του, δήλωσε με νόημα πως "πρέπει να αποκτήσουμε πολιτιστικό κριτήριο και να μπορούμε να ξεχωρίζουμε τους θησαυρούς της παράδοσης μας απο τα, ενδεχομένως, περιττά στοιχεία που διαθέτει". Προσοχή, εδώ αγριεύουν τα πράγματα. Ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος, ο ανώτατος εκπρόσωπος ενός πολύ σοβαρού κρατικού -ω ναι! για να μην ξεχνιόμαστε!- θεσμού καταδίκασε τη Δόμνα Σαμίου, την πλέον έγκριτη εκπρόσωπο της δημοτικής μας παράδοσης, για έλλειψη σεμνότητας!



Λογοκρισία στην παράδοση και στην τέχνη; Βεβαίως! Αυτή είναι βρε η λύση στη σημερινή ηθική απαξίωση της κοινωνίας! Ας καλύψουμε τους γυμνούς κούρους με μανδύες, ας ρίξουμε στην πυρά τις φωτογραφίες της Nelly's και ας τιμωρήσουμε δια λιθοβολισμού όποιον ξανατολμήσει να τραγουδήσει δημοσίως αποκριάτικα τραγούδια (με αθυροστομίες ή άνευ). Τότε μόνο και μέσα σε μία ατμόσφαιρα απόλυτης ηθικής αυταρέσκειας και πνευματικής ορθοδοξίας, θα πορευθούμε επιτέλους στο δρόμο Του Θεού. Μετανοείτε, ω Δόμνα!

Δευτέρα, 10 Ιανουαρίου 2005

H θάλασσα μέσα μου

Ο Ramon (Javier Bardem) είναι ένας τετραπληγικός που ζει καθηλωμένος στο κρεβάτι του επί δυόμισι δεκαετίες, μη δυνάμενος να κάνει την παραμικρή κίνηση. Ο κόσμος του είναι εγκλωβισμένος σε ένα δωμάτιο, ενώ τη φροντίδα του έχει αναλάβει ο αδελφός και η οικογένειά του. Ο Ramon περιβάλλεται από ανθρώπους που τον αγαπούν και τον φροντίζουν αγόγγυστα. Ωστόσο η πλήρης παραλυσία του, τον κάνει να αποζητά έναν τρόπο λύτρωσης από το μαρτύριό του. Απελπισμένος από την κατάστασή του, ξεκινά ένα δικαστικό αγώνα προκειμένου να του αναγνωριστεί το δικαίωμα στην ευθανασία. Την υπόθεση αναλαμβάνει μία δικηγόρος (Belen Rueda) που αντιμετωπίζει και η ίδια σοβαρά προβλήματαυγείας. Στον αγώνα του, βρίσκει συμπαραστάτες την ακτιβίστρια Gene (ClaraSegura) και τη Rosa (Lola Duenas), η οποία αναπτύσσει τρυφερά συναισθήματα για τον Ramon. Όμως εκείνος δεν επιθυμεί τη ζωή.



O σκηνοθέτης Alejandro Amenabar δημιουργεί ένα αριστουργηματικό δράμα. Χωρίςυστερίες και περιττούς μελοδραματισμούς, παρουσιάζει την αληθινή ιστορία τουRamon Sampedro, του ανθρώπου που συγκλόνισε την Ισπανία με την σπαρακτική του κραυγή απόγνωσης. Άπαντες οι ηθοποιοί είναι υποδειγματικοί στους ρόλους τους, με κορυφαίο όλων τον Javier Bardem. Υποβλητική σκηνοθεσία με ενορχηστρωμένα ξεσπάσματα, δυνατοί διάλογοι ουσίας, σιωπηλή κορύφωση δραματουργίας. Και να μην το θες, αγγίζει τον ανθρωπισμό σου.



«Το δικαίωμα στην ελευθερία είναι πιο ισχυρό από το δικαίωμα στη ζωή. Είμαι ελεύθερος να επιλέγω αν θα ζήσω ή θα πεθάνω.»



Γενικό Σχόλιο: Αριστούργημα!



Βαθμολογία: 10/10 (και ναι, είναι το πρώτο 10άρι του blog)



Tip: Εάν χάσει το Όσκαρ θα είναι κατάφορη αδικία.

Κυριακή, 9 Ιανουαρίου 2005

Vera Drake

Ο Mike Leigh είναι αναμφίβολα ένας από τους πιο αξιοπρόσεκτους σύγχρονους βρετανούς σκηνοθέτες. Εντούτοις, η τελευταία του ταινία δεν μπορεί παρά να απογοητεύσει κάποιον που έχει αναπτύξει υψηλές προσδοκίες παρακολουθώντας την ως τώρα πορεία του σκηνοθέτη. Η Vera Drake είναι απλώς, μία από τα ίδια!



Η ταινία υποτίθεται ότι σου δημιουργεί ακανθώδη ηθικά διλήμματα. Η Vera πραγματοποιούσε κομπογιαννίτικες εκτρώσεις, θέτοντας σε κίνδυνο τη ζωή απελπισμένων κορασίδων. Το ελαφρυντικό της ήταν ο «άμεμπτου ηθικής» χαρακτήρας της και η άγνοιά της. Εντούτοις και παρά την αγωνιώδη προσπάθεια του σκηνοθέτη να μας πείσει για το αντίθετο, τα παραπάνω δεν δικαιολογούν τη συμπεριφορά της και επομένως, η τιμωρία της είναι ηθικά δίκαιη και νομικά επιβεβλημένη. Οι πάσης φύσεως ψευτογιατροί και τσαρλατάνοι, ανεξαρτήτως του εάν πιστεύουν ή όχι στις πρακτικές τους, είναι επικίνδυνοι και γι’αυτό θα πρέπει να ελέγχονται αυστηρά και να τιμωρούνται. Η άγνοια δεν αποτελεί ελαφρυντικό έναντι του νόμου («ουπς, δεν με είχαν ενημερώσει ότι η διακίνηση ναρκωτικών είναι ποινικώς κολάσιμη και επομένως πρέπει να μου δείξετε επιείκεια», «sorry, δεν το ήξερα ότι το να συσκευάζω και να πουλώ τσουκνίδες για τη θεραπεία του Aids, θωρείται κακό και διώκεται! Πραγματικά, θεωρώ ότι πιάνει το βοτάνι!») και κυρίως όταν τίθεται σε κίνδυνο η υγεία συνανθρώπων μας.



Η ταινία είναι επίπεδη και κουραστική. Δεν χρειάζονται απαραίτητα επιτηδευμένες κινήσεις, σιωπές ή υστερίες για να προκαλέσεις τη γένεση συναισθημάτων. Δεν χρειάζεται να καταφεύγεις σε κλάματα για να δημιουργήσεις συνθήκες έντασης. Στις σκηνές που έπονται της απαγγελίας κατηγοριών εναντίον της, η ηθοποιός που υποδύεται τη Vera Drake εξαντλεί τα όρια της υστερικής συμπεριφοράς: κλαίει συνέχεια, μετά δυσκολίας περπατά, δεν μπορεί να μιλήσει κ.λπ. Λυπάμαι, αλλά αυτό εμένα μου κάνει πάντοτε σε στυλιζαρισμένη ευκολία. Μανιέρα δράματος! Ξανθόπουλος, σε πιο εξευγενισμένη, alternative εκδοχή!



Που είναι ο Mike Leigh της πρώτης περιόδου και του αξεπέραστου "Naked" (με τον υπέροχο David Thewlis) ή έστω του τρυφερού δράματος "Secrets and Lies"; Πάει, τυποποιήθηκε κι αυτός…



Γενικό Σχόλιο: Βαρέθηκα.

Βαθμολογία: 5/10 (και εις πείσμα των κριτικών που το εκθειάζουν –αρκετά με τον ελιτισμό της βαρεμάρας!)


Παρασκευή, 7 Ιανουαρίου 2005

Σκάνδαλο στο Δουκάτο

Η Επίτροπος του Λουξεμβούργου αποφάσισε μία ωραία πρωία, να προσλάβει μία οικιακή βοηθό από τις Φιλιππίνες. Ούσα σοβαρή και συνειδητοποιημένη πολιτικός αποφάσισε να ακολουθήσει την προσήκουσα διαδικασία και υπέβαλε αίτηση για παροχή της σχετικής άδειας στο Υπουργείο Εργασίας του Δουκάτου. Ουδέν παράλογον ή μεμπτόν έως εδώ! Η αρμόδια υπηρεσία του Υπουργείου επεξεργάστηκε την αίτηση και απέστειλε στην Επίτροπο μία επιστολή στην οποία απέρριπτε το αίτημά της. Σύμφωνα με την επιστολή αυτή, το Υπουργείο προέτρεπε την Επίτροπο να προσλάβει έναν από τα εκατομμύρια ευρωπαίων ανέργων και να μην καταφύγει στην πρόσληψη μίας αλλοδαπής. Μάλιστα, επισυναπτόταν ένας πίνακας με τα ποσοστά ανεργίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, κίνηση που αποτελεί σπάνιο δείγμα γραφειοκρατικής μεγαλουργίας.



Βεβαίως, η Επίτροπος εξοργίστηκε, ξέχασε τη σοβαρότητα και την υπευθυνότητά της, έφερε παράνομα τη Φιλιππινέζα στο Δουκάτο και την πήρε στη δούλεψή της, χωρίς να την δηλώσει σε ασφαλιστικό ταμείο. Δυστυχώς για εκείνη, τα νέα κυκλοφορούν γρήγορα στο Δουκάτο (καθότι μία παρέα είναι όλοι τους), και δεν άργησε να ξεσπάσει το σκάνδαλο! Πρωτοσέλιδοι τίτλοι καυτηρίαζαν την απόφαση της Επιτρόπου να παρακάμψει τις νόμιμες διαδικασίες, ενώ το θέμα έφθασε ακόμη και στο Κοινοβούλιο της χώρας!



Διαβάζοντας αυτήν την είδηση, έρχομαι κι αναρωτιέμαι: για ποιο λόγο εδώ στην Ελλάδα το πολιτικό μας σύστημα και η δημόσια διοίκηση δεν διαθέτουν ανάλογη ηθική συνείδηση και δεν επιδεικνύουν αντίστοιχη κοινωνική ευαισθησία; Γιατί αποδεχόμαστε ως δεδομένα τα κακώς κείμενα που συμβαίνουν γύρω μας; Γιατί έχουμε αναπτύξει τόσο μεγάλη ανοχή έναντι της διαφθοράς και της υποκρισίας; Μία αντίστοιχη περίπτωση με έλληνα πολιτικό θα σκανδάλιζε το ίδιο την ελληνική κοινωνία ή θα περνούσε στα ψιλά ως συνηθισμένη και εν πολλοίς αποδεκτή πρακτική;

Πιγκουίνος

Ιστολόγια υπάρχουν πολλά. Πτηνολόγιο όμως, ένα!

Life-Style

Popular Posts