Τρίτη, 30 Σεπτεμβρίου 2008

Πάει και ο Πολ

"Sexiness wears thin after awhile and beauty fades, but to be married to a man who makes you laugh every day, ah, now that's a real treat!"

Joanne Woodward για τον επί 50 χρόνια σύζυγό της Paul Newman)

Δευτέρα, 29 Σεπτεμβρίου 2008

Όλοι οι Θεοί σκύβουν πάνω από τον Παρθενώνα

Τη ΤζέιΛο δεν τη λες αγαπημένη. Πρώτον, σε έχει κουράσει η χιπ-χοπ στροφή της και έχεις βαρεθεί το σετάκι στρας-γούνα-καδένα-μαύρος στα βιντεοκλίπ της. Δεύτερον, της κρατάς μούτρα που είχε πει ότι θα περάσει από την Αθήνα παλαιότερα για συναυλία και σε είχε στήσει. Τρίτον, έμαθες τα χαμπέρια των όσων πήγαν να τη δουν την προηγούμενη εβδομάδα και ένιωσαν σαν τον Ηλιόπουλο στο κοροϊδάκι της δεσποινίδος (τα τρία τέταρτα εμφάνιση δεν τα λες συναυλία, αλλά κωλοπαιδισμό).

Βεβαίως το αυτί της καλλιτέχνιδος δεν ίδρωσε και απεφάσισε να γαρνίρει την επίσκεψή της στο Ελλάντα με φωτογράφιση τύπου "Ήχος και Φως" στον Παρθενώνα -που τι να πει και το μνημείο! Αν μπορούσε θα σήκωνε τις κολώνες του και θα έτρεχε μακριά!).

Θύμησέ μου: τι έχει κάμει εκτός από το Ανακόντα;

Κυριακή, 28 Σεπτεμβρίου 2008

Madonna Week: Η συναυλία

Ο καιρός

Πρώτη φορά είδα τόσο κόσμο να ασχολείται με τον καιρό της συγκεκριμένης βραδιάς και επί μία εβδομάδα -με διαφορετικό κίνητρο ο καθένας. Αυτοί που ήτανε να πάμε διότι έτρεμε το φυλλοκάρδι μας ότι αντίς για το Vogue θα τραγουδήσουμε το "πλάτσα-πλάτσα-πλούτσα, έχω-γίνει-λούτσα". Άλλοι (συγγενείς, φίλοι) διότι ενδιαφέρονταν να μην κρυώσει το παιδί στη συναυλία (να φορέσεις χοντρή φανέλα). Τέλος υπήρχε και η -όχι και τόσο μικρή- κατηγορία των όσων σνομπάρανε το όλο ιβέντ (διότι είναι βεβαίως της πχιότητας και ακούνε μόνο Σοστακόβιτς στο αυτοκίνητό τους) και οι οποίοι αφού σε χλευάσανε που πήγες κι έδωσες τόσα ευρώ για να δεις τη Μαντάνα, σου πέταγαν χαιρέκακα την κατάρα να μουλιάσεις κάτω από τη βροχή και να αναβληθεί η συναυλία. Που να φας τη γλώσσα σου παλιογρουσούζη κάγκουρα!



Το τρένο

Ημέρες Ολυμπιάδας έζησες στο δρόμο για το στάδιο με χαρούμενο στριμωξίδι στα βαγόνια, κορτσούδια να κρυφογελάνε, κυρίες να μασουλάνε πασατέμπο που είχανε στην τσέπη και νεολαίους να πετάνε λυκειακές ατάκες από αυτές που συντρίβουν τον καθωσπρεπισμό σου και σε μεταφέρουν πίσω στη γαλαρία του σχολικού λεωφορείου σε εκδρομή.



Το στάδιο

Γιομάτο όσο δεν παίρνει, αλλά τα φασίλιτις λειτουργούσαν ομαλά. Τα μπαρ παρείχαν το κατιτίς να μασουλάς και να ρουφάς χωρίς να χρειαστεί να στριμώχνεσαι, αλλά και τουαλέτα έβρισκες στη δύσκολη την ώρα που ήθελες πιπί σου. Το γκαζόν είχε καλυφθεί με κάτι που θύμιζε κρούστα λέγκο και το οποίο πατούσες και έκανε χρατς-χρατς. Τι άλλο; Α, σου είπα ότι ήμουν 10 μέτρα από τη σκηνή; Ε στο λέω.



Το σαπόρτ

Η Robyn θυμίζει αγγλίδα κομμώτρια από ταινία του Μάικ Λη -ξεύρεις από εκείνες που κατοικούν σε εργατικές πολυκατοικίες στο Μάντσεστερ, έχουν αλκοολικό πατέρα, χοντρή μητέρα και απροσάρμοστο αδελφό. Το μαλλί φράντζα και το παντελόνι-αρλεκίνος δεν βοηθούσαν την αισθητική σου, αλλά το κοριτσάκι ό,τι μπορούσε έκαμε στα σαρανταπέντε λεπτά ευκαιρίας που είχε για να σε πείσει να τη θυμάσαι. Εντάξει δεν είναι και απλό πράγμα να κουμαντάρεις ογδόντα χιλιάδες κόσμο που περιμένουν τη Μαντάνα. Μεταξύ μας δεν ήταν τόσο χάλια, αλλά όχι και τίποτις σπουδαίο. Ίσως και να προτιμούσα κάτι εγχώριο: η Παπαρίζου τι είπαμε ότι έκαμε χθες βράδυ;



Η εμφάνιση

Σβήνουν τα φώτα, ξεκινά το υπερθέαμα με τις γιγαντοοθόνες να σε ψαρώνουν με τα εφέ τους και βγαίνει η είμαι-θεοστάρ-και-το-ξεύρω Μαντάνα καθήμενη σε θρόνο. Ε σε πληροφορώ πως από τη στιγμή που έσκασε μύτη και για δύο ώρες, κώλο δεν έβαλε κάτω. Σου μιλώ για τον παροξυσμό τον ίδιο σε χορό, κίνηση, πιρουέτα, κρέμασμα από τη σκαλωσιά, στροβίλισμα με τον χορευτή, κωλοτούμπα, κατακόρυφο, σπαγγάτο, διπλό σχοινάκι, σούρσιμο στη σκηνή και άλμα στον αέρα. Τη χαλάρωση δεν την έζησε. Ίδρωνες που την έβλεπες.



Εντυπωσιασμός

Πρώτον, το σώμα. Απλώς δεν υπάρχει αυτό! Δικέφαλος που σηκώνει δεκαεξάκιλο αλτήρα για την πλάκα του, τρικέφαλος που δεν έχει ακούσει τη λέξη «λίπος» και τετρακέφαλος που θα ζήλευε και η Θάνου. Και γαμώτο, είναι ταυτόχρονα θηλυκή και καρασέξι. Πες μου πώς γίνεται αυτό; –θα τρελαθώ!



Δεύτερον, η ερμηνεία. Καλοκουρδισμένη, συνεπής, συντριπτική. Σόρυ που θα σε πληγώσω εσένα που δεν ήσουν εκεί, αλλά τέτοιο σόου δεν μπορείς να δεις από κανέναν άλλο καλλιτέχνη στον πλανήτη Γη και με το τίποτα όμως. Μπήκε, μας συνέθλιψε και έφυγε.

Τρίτον, τα τραγούδια. Όχι, δεν ήταν μόνο θέαμα. Στο ισπανο-τσιγγάνικο medley βρέθηκα να κοιτάζω σαστισμένος με το στόμα ανοιχτό και το ηλίθιο βλέμμα της ευτυχίας στο πρόσωπό μου. Έπειτα ήρθα και αγάπησα καινούργια της τραγούδια όπως το She’s not Me ή το Miles Away (που το απογείωσε) και χοροπήδησα αγκαλιά με τους γύρω μου στο Like a Prayer και στο Hung Up (που για μένα παίζει να είναι το πιο ξεσηκωτικό τραγούδι της καριέρας της). Δεν είναι λίγο πράμα να αποκαλείς το κοινό σου motherfuckers και εκείνο να παραληρεί. Μόνο επειδή είσαι η Μαντάνα.

Τέταρτον, ο επαγγελματισμός. Δεν έχασε βήμα, δεν της έφυγε ανάσα, δεν βγήκε εκτός προγραμματισμού. Ξεκίνησε ακριβώς στις 9 και τριάντα και τελείωσε σε περίπου δύο ώρες χωρίς διάλειμμα και χωρίς να σε αφήσει ούτε δευτερόλεπτο να αποσπάσεις την προσοχή σου από το γουάου.



Το φινίρισμα

Δεν σε χαιρέτησε. Το είπανε και το ξαναείπανε στα κουτσομπολάδικα της Κυριακής, σου το επιβεβαιώνω κι εγώ. Δεν είπε καληνύχτα, δεν επιφύλαξε κανένα σπέσιαλ σχόλιο για το αθηναϊκό κοινό (δεν ξεύρω τι, δεν με νοιάζει: θα μπορούσε να πει πόσο λάθος έκαμε τόσα χρόνια που μας έφτυνε, πόσο πολύ θέλει να ξανάρθει ή έστω ότι συντάσσεται μαζί μας στο σκοπιανό) και έφυγε λίγο απότομα. Άναψαν τα φώτα, προσγειώθηκες πίσω στο ΟΑΚΑ, ούτε encore, ούτε τίποτα – μόνο στριμωξίδι για να βγεις από το στάδιο και να μπεις στο τρένο. Χαλάλι η ταλαιπωρία θα μου πεις, χαλάλι θα σου επιβεβαιώσω κι εγώ.



Ο κόσμος

Φυσικά όπως συμβαίνει σε αυτές τις περιπτώσεις και όταν επιλέξεις να είσαι στην Αρένα (σου είπα ότι ήμουν 10 μέτρα από τη σκηνή; δεν πειράζει, στο ξαναλέω!) θα υποστείς το μαλάκα που θέλει να συναντηθεί με την εικονική φίλη του μπροστά-μπροστά και σε σπρώχνει μπήχτικα, θα υπομείνεις το νταγλαρά που χορεύει πάνω σου και την κοπελίτσα που θα ουρλιάξει στο αυτί σου πόσο Express Yourself προσωπικότητα είναι ή τους χαρούμενους νέους με τα φουλάρια και τα χρυσαφιά καπελάκια από πίσω σου να πιάνονται τρενάκι και να χοροπηδάνε. Και μεταξύ μας, πάρτι είναι, κάτσε και χαλάρωσε. Το θέμα είναι να περνάμε όλοι καλά (κρατώντας στοιχειωδώς κάποιους κανόνες ευπρεπούς συμπεριφοράς βέβαια!). Χοροπήδα κι εσύ και άσε όλους όσους καθόντουσαν στις κερκίδες να σκάσουν από τη ζήλεια τους που βλέπουν με το κυάλι και δεν μπορούν να κουνήσουν ρυθμικά τον πωπώ τους.



Συμπέρασμα

Ουάνς ιν ε λάιφτάιμ εμπειρία. Μαντάνα μου εσύ!

Madonna Week: Το βιβλίο της συναυλίας

Για να το'χεις να θυμάσαι τι ωραία που ήταν, η Μαντάνα σου έβγαλε πολυτελή τόμο για τη συναυλία "Sticky & Sweet" τον οποίο και σου παραθέτω, διότι είναι σουπεργουάου αρτίστικ και μέσα στον τσαμπουκά. Πατάς την φωτό και σου βγάζει το μάτι (τόσο τεράστια γίνεται!).

Σάββατο, 27 Σεπτεμβρίου 2008

Madonna Week: Η Πέγκυ Σου παντρεύεται.

Είχε ξανανέβει τα σκαλιά της εκκλησίας. Όταν ήτανε μικρομεσαία σταρ και δεν είχε βγάλει το Τσικόνε από πάνω της. Αλλά ο Σον Πεν την έδερνε. Ή τουλάχιστον αυτό είχε αφήσει να εννοηθεί. Και παρά το γεγονός πως πολλοί θα συμφωνήσουν ότι ένα χέρι ξύλο το χρειαζόταν, έκτοτε με μισό μάτι τον εβλέπω δαύτον και καθόλου δεν με εμπνέει η φάτσα του.

Η Μαντάνα μεγάλωσε, απέκτησε κοιλιακούς και δικέφαλους, τραγούδησε το Μην κλαις για μένα Αργεντινή χωρίς να φάει ντομάτες και άφησε πίσω της την εποχή του αχαλίνωτου σεξ που της κληροδότησε μία κοντροβέρσιαλ ταυτότητα και τη μικρή Λούρδη. Που η μαμά δήλωσε ότι θα συχνωτιστεί με αγόρια μετά τα δεκαοχτώ της.

Κι έπειτα παντρεύτηκε ξανά. Και αυτή τη φορά (φαίνεται να) νοικοκυρεύτηκε. Μετακόμισε στο Λονδίνο, φόρεσε φούστα κλαρωτή, έγραψε παραμύθια για μικρά παιδιά (που αν τα βάλεις δίπλα στο βιβλίο "Sex" έχεις ολ-οφ-δε-σάντεν την πιο γκαγκά συγγραφική πορεία έβερ), έκαμε δεύτερο παιδί, υιοθέτησε ένα τρίτο, γράφτηκε στο τένις κλαμπ και στην Καμπάλα και γενικά έγινε μία new age κιουρία.

Μπορεί να την πεις πολλά πράματα, αλλά σίγουρα όχι βαρετή. Είναι που αλλάζεις-αλλάζεις-και με τρομάζεις, είναι που ποτέ δεν στέκεται σε ένα σημείο για να μπορεί να τη σημαδέψει εύκολα η κριτική, είναι που καταφέρνει να διορθώσει τα λάθη της και να γίνει καλύτερη, είναι που έχει έναν τρόπο να σου λανσάρεται ως πρωτότυπη. Και επέτρεψέ μου να σου πω ότι το Frozen, το Ray of Light, το Music, το Die Another Die, το Hung Up, το Sorry και το Jump (άντε ακόμα και το πρόσφατο Give it to me) αποτελούν διαμαντάκια της dance pop, η οποία φαίνεται να έχει κρεμαστεί πάνω της. Η Μαντάνα ωσάν μαύρη χήρα συνεργάζεται με όλους όσους μπορούν να της προσθέσουν μία ευκαιριακή φρεσκαδούρα, δε διστάζει να φιλήσει στο στόμα την Αγκουιλέρα και να κάμει ντουέτο με τη Μπρίτνεϊ ή τον Τζάστιν. Επειδής ξεύρει καλά ότι στο τέλος της μέρας, οι λοιποί είναι φθαρτοί και ευκαιριακοί, ενώ η ίδια θα προχωρήσει παρακάτω εφευρίσκοντας ένα νέο κέλυφος.

Γκέισσα, καουμπόισσα, νοικοκυρά, διεστραμμένη, Εβίτα, παρτσακλό, επαναστάτισσα, θρησκευάμενη, αλάνι, βασίλισσα, ψαγμένη, βλάσφημη, μητέρα, σπανιόλα, κιουρία, ευαίσθητη, επαγγελματίας, γραμμωμένη, οικολόγος, Μέριλυν, κίβδηλη, αυθεντική. Σε λιγότερο από δέκα ώρες η Μαντάνα στην Αθήνα.

Πέμπτη, 25 Σεπτεμβρίου 2008

Madonna Week: Το νινί σέρνει καράβι

Λίγο πριν μπουκάρει το ίντερνετ στη ζωή σου και επέλθει ο πλεονασμός της ερωτικής εικόνας και του εύκολου πορνό, η Μαντάνα σακουλεύτηκε την ανάγκη σου για σκληρό mainstream θέαμα. Ήταν η εποχή που το Κλικ σού έκλεινε το μάτι με τα προσχηματικά τάχα-μου-πάρε-να-χεις ερωτικά αφιερώματα -μόνο και μόνο για να σου κοτσάρει τις αισθησιακές εικόνες με τις γυμνές ξανθές μοντέλες να σφαδάζουν από ηδονή και ματαιοδοξία μέσα σε υγρά υπόγεια, φορώντας τα ψηλοτάκουνά τους και τους μυώδεις μοντέλους να τις κρατούν με πάθος και βλέμμα μεταμοντέρνου νταλικέρη που μόλις βγήκε από το σιδεράδικο. Και το καλυτερότερο; Συνειδητοποίησες ότι μπορούσες να διαβάζεις το περιοδικό μέσα στο τρόλεϊ χωρίς να σε κοιτάζει η απέναντι κυρία με βλέμμα απέχθειας και το πιφ στα χείλη της.



Το πορνό μαζικοποιήθηκε και βγήκε από το συρτάρι σου. Και όλα είχαν προετοιμάσει το έδαφος για την χειραφέτησή του. Είχες δει το σταυροπόδι της Σάρον Στόουν στο Βασικό Ένστικτο, το στητό στήθος της Κάρε Ότις στην Άγρια Ορχιδέα και την Κιμ Μπάσιντζερ να τα πετάει πίσω από τις γρίλιες στις 9 ½ εβδομάδες. Καταλαβαίνεις ότι η Μαντάνα έπρεπε να πάει λίγο παρακάτω για να σου αποσπάσει την προσοχή. Να βρεθεί εκεί που καμία σταρ δεν είχε φθάσει ποτέ στο παρελθόν. Και στο βιβλίο με τον χύμα τίτλο «Sex» κατασκεύασε μία νέα προχώ εκδοχή του "όλοι-καλοί-χωράνε-στο-κρεβάτι-και-στη-στάνη", η οποία πολύ ενθουσίασε τα μίντια.. Συμπλέγματα με μαύρες γαζέλες, νταβραντισμένους gays, ερμαφρόδιτα κορμιά, σκυλιά-γατιά-κουνέλια: το θέμα μεγάλε είναι να περνάς καλά.



Δαγκώνοντας το στήθος ενός μαύρου μοντέλου, φιλώντας με πάθος τον Βανίλα Άις, αγκαλιάζοντας με ηδονή τη Ναόμι και βγαίνοντας τσίτσιδη στην Εθνική Οδό για ώτο στοπ η αρτίστα έπαψε να είναι απλώς τραγουδίστρια και μετατράπηκε σε μιντιακό σύνδρομο. Εμπορευόμενη την ίδια την εικόνα της, η Μαντόνα πετάχτηκε μπροστά (συν)διαμορφώνοντας τη νέα αισθητική και εκφράζοντας την υπέρβαση των κοινωνικών συμβάσεων. Κι όλα αυτά πολύ πριν η Μπεζαντάκου τραγουδήσει το «θέλεις τραλαλά, θέλω τραλαλώ, θέλεις γλειφιτζούρι, χωνάκι παγωτό».





Τετάρτη, 24 Σεπτεμβρίου 2008

Madonna Week: Η αυτάρεσκη μεγαλομανία της εικόνας

Δεν είναι βόας, δεν είναι κροταλίας. Είναι απλώς η Μαντόνα που αλλάζει δέρμα ανάλογα με την εποχή και έρχεται το 1990 να εγκαταλείψει το στιλ "ατημέλητο κορτσούδι" και να μεταλλαχθεί σε ερώτικ-βαμπ που σε καταβροχθίζει για την πλάκα της και φτύνει τα κουκούτσια.

Το Vogue αποτελεί μία αναφορά στη χορευτική σκηνή του Harlem της δεκαετίας του '30 και μία σύγχρονη μοδάτη εκδοχή της γυναίκας δηλητήριο που και το λούσο της το θέλει και την πόζα Μάρλεν Ντίτριχ θα την πάρει και με τον μπρατσαρά θα χαριεντιστεί -γιατ' είναι αυτή γυναίκα φίνα, ντερμπεντέρισσα.

Το ασπρόμαυρο βίντεο είναι καρα-μπροστά από την εποχή του (ο σκηνοθέτης του Seven, David Fincher κεντάει εδώ), η Μαντάνα αστράφτει και το αιχμηρό σουτιέν του Γκοτιέ γίνεται φετίχ.

Και θα το πεις αυτό τέχνη; Θα το πεις και θα το υπογραμμίσεις. Μία νέα μιντιακή τέχνη σύνθεσης της μόδας, του ήχου και της εικόνας. Το σημαίνον πιάνεται αγκαζέ με το σημαινόμενο και η Μαντόνα αναδεικνύεται σε αδιαφιλονίκητη μεγκαστάρ της νέας δεκαετίας όπου το γκλάμουρ της πασαρέλας, το lifestyle των περιοδικών και ο γρήγορος πλουτισμός των χρηματιστηρίων αναμορφώνει τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τους ρόλους μας.

Φθηνό, αλλά ταυτόχρονα πανάκριβο.

Στα βραβεία του MTV η αρτίστα εμφανίζεται ντυμένη Μαρία Αντουανέτα πλαισιωμένη από τους χορευτές-μαρκισίους της να λικνίζονται σε χάν'-η-μάνα-το-παιδί ερωτικά συμπλέγματα. Η Μαντόνα δοκιμάζει τα όρια της πορνογραφίας, τις ηθικές αναστολές του κοινού και τα όρια της εικόνας της. Απλώς για να σχεδιάσει την επόμενη μετάλλαξή της.

Έλα να θυμηθούμε παρέα το άσμα.

Τρίτη, 23 Σεπτεμβρίου 2008

Madonna Week: Η ξανθιά τραγουδίστρια

Το οξυζενέ μαλλί και η φρυδούμπα είναι κατά βάση λάθος επιλογή, αλλά αυτή είναι η Μαντάνα που μάθαμε να αγαπούμε. Ο δίσκος True Blue (1986) μπορεί να μην διεκδικεί δάφνες υψηλής πχιότητας (άντε, να σου εξαιρέσω το Live to Tell που σου αρέσει), αλλά είναι εκείνος που έκαμε την αρτίστα χάουσχολντ μπραντ. Κοινώς την έμαθε η μαμά σου, η συννυφάδα της η Χρυσούλα και ο δευτερανηψιός της ξαδέλφης της θειάς σου της Μαγδάλως. Στο δίσκο αυτό η Μαντάνα ικέτεψε το μπαμπά της να την αφήσει να κρατήσει το μωρό της (Papa, don't preach), άνοιξε απλόχερα την καρδιά της (Open your heart) και ακόμα πιο πολύ τα πόδια της, ντύθηκε σπανιόλα και άρπαξε το ντέφι (La isla bonita) πρωταγωνιστώντας μαζί με το Λαμπάντα στα παιδικά πάρτι και βεβαίως τραγούδησε το ομότιτλο true-blue-baby-I-love-you και έγινε με τον τρόπο αυτό σιδερώτυπο στη Σούπερ Κατερίνα, αφίσα στο Ποπ Κόρν και είδωλο για τη Λιλύ Γκατζόλα τη βαφτισιμιά της Όλγας από την Προσουτσάνη.



Πάντως το βίντεοκλιπ του True Blue είναι πολύ αβανταδόρικο. Πρώτον ξεκινάει με τη Μαντάνα να σου κλείνει το μάτι και τα φωνητικά να δείχνουν πισινό, που πόσο πιο γουάου εισαγωγή να σου έχει. Ύστερα η Μαντάνα μπαίνει στο στούντιο με χοροπηδηχτό βήμα και φωνάζει ένα χέι γιομάτο νόημα, το οποίο ανταπαντούν με άλλο χέι τα φωνητικά και γενικώς καταλαβαίνεις ότι το τραγούδι είναι χέι-χέι. Το ύφος "κομμώτρια-πιστολάκι" συνοδεύεται από κούνημα του μαντηλιού σε ρυθμό βάρκα-γυαλό, ενώ το ρετρό-αυτοκίνητο και το μπαρ σου γεννούν μία γλυκιά νοσταλγία για την Αμερική του '50 που χάσαμε. Το τραγούδι κορυφώνεται με τη Μαντάνα σε φόντο ηλιοβασιλέματος να αποδίδει τη χορογραφία πάπιας και τα κορίτσια να ακολουθούν χαμογελαστά-η-ψυχούλα-τους-το-ξέρει την αρτίστα.

Την ίδια εποχή σου θυμίζω ότι η Μαντάνα έκαμε και τα πρώτα κινηματογραφικά της βήματα με το "Αναζητώντας απεγνωσμένα τη Σούζαν" που κανονικά θα έπρεπε να λέγεται "Αναζητώντας απεγνωσμένα το θεατή" και το "Who's that girl?" που επίσης θα έπρεπε να λέγεται "Whose was that idea?".

Δευτέρα, 22 Σεπτεμβρίου 2008

Madonna Week: Η αρτίστα και η γόνδολα

Όπως καλά θυμάσαι η Μαντάνα ξεκίνησε την καριέρα της ως μεταπάνκ παρτσακλό και με πρώτο αληθινό σουξέ το Like a virgin -ου- το οποίο μπορεί εσύ σήμερα να κατατάσσεις στην ίδια κατηγορία με το "Πάμε για τρέλες στις Σεϋχέλλες" της Πωλίνας και να βρίσκεις μάλλον παιδαριώδες και καθόλου προκλητικό (τη στιγμή που η άλλη σήμερα σού τραγουδάει "I kissed a girl and I liked it") αλλά σου υπενθυμίζω ότι μιλάμε για τις αρχές των '80s όπου το χιούμορ ήταν "Ρόδα-Τσάντα & Κοπάνα", θαύμαζες το πόσο ταιριαστό ζευγάρι ήταν ο Ανδρέας και η Μαργκαρίτα και έβλεπες το "Τρεις στον Αέρα" με το Νάσο Αθανασίου, τη Σεμίνα Διγενή και στο τηλεφωνικό κέντρο το Γιώργο Παπαδάκη. Θεόπαλια δηλαδή.

Γεγονός που καταδεικνύει πόσο διαχρονική σταρ είναι η Μαντάνα, διότι από τους λοιπούς σταρ εκείνης της εποχής ο Τζορτζ Μάικλ αυτή τη στιγμή που μιλάμε τη βρίσκει σε κάποια δημόσια τουαλέτα, ο Έλτον Τζον στερεώνει το διχτάκι πάνω στο περουκίνι του αλλά δεν του το επιτρέπει το πάρκινσον, η Γουίτνεϊ Χιούστον προσπαθεί να μετρήσει ως το δέκα αλλά ξεχνάει τρεις αριθμούς, ο Μάικλ Τζάκσον ψάχνει να βρει που του έπεσε η μύτη και η Τίφανυ προσπαθεί (ανεπιτυχώς) να πείσει γνωστούς και φίλους ότι η ύπαρξή της δεν είναι αστικός μύθος.



Η Μαντάνα σε αυτό το βίντεοκλιπ παρουσιάζεται αποφασισμένη και ακομπλεξάριστη ωσάν αγγλίδα τουρίστρια στην Αγία Νάπα. Φοράει σταυρούς, αλυσίδες, μπλε κολάν και μαύρο σκισμένο μπλουζάκι-φορεματάκι, επηρεάζοντας ενδυματολογικά μία ολάκερη γενιά κορασίδων που διαβάζουν τη Μανίνα, γράφουν κασέτες, μαζεύουν στίκερς και ταυτίζονται με την Τζόυς Ευείδη στο Ρετιρέ. Η αισθητική επέλαση της αρτίστας γίνεται πλέον ορατή, οπότε και σου έχω άσκηση: ποιο το λάθος στην παρακάτω φωτογραφία;

α. Δεν έβαλε στο πλυντήριο καλγκόν;
β. Δεν είχε φροντισμένο νύχι και εξαναγκάστηκε στην κάλτσα;
γ. Δεν μπορούσε να αποφασίσει ποιο βραχιόλι να φορέσει και είπε δε βαριέσαι;
δ. Δεν έσβησε το τσιγάρο και φλόμωσε το μπαγκράουντ;
ε. Δεν πήγαινε κανένα παπούτσι με το φουρφουλωτό πουλόβερ και έβαλε κάτι παλιά που είχε αγοράσει από το Μοναστηράκι;

Ε σκέψου λίγο πριν απαντήσεις.

Πιγκουίνος

Ιστολόγια υπάρχουν πολλά. Πτηνολόγιο όμως, ένα!

Life-Style

Popular Posts