Πέμπτη, 9 Ιανουαρίου 2014

Ακροκόρινθος


Πολύ κακό πράμα να είσαι μες τη μέση, προφανής και δεδομένος. Να σε ξεύρουν όλοι και να σε σνομπάρουν. Αυτό είναι -νομίζω- το μεγάλο πρόβλημα με τον Ακροκόρινθο. Διότι είσαι εσύ ο ταξιδιώτης με το νου σου στον τελικό σου προορισμό, κρέμεται το σαγονάκι σου από την πάρεση που σου προκάλεσαν τα διόδια που πλήρωσες στον Ισθμό, βλέπεις και το βράχο που'ναι όσο να πεις αψηλός, δύσκολα τ'αποφασίζεις να σταματήσεις και να τον εσκαρφαλώσεις. Χιούτζ μιστέικ, αναγνώστα! Χιουτζ μιστέικ!


Και για να μην σου κάμω τον καμπόσο μη-χειρότερα, κι εγώ μόλις προσφάτως! Τώρα ντε, πριν μερικές βδομάδες! Φόρεσα το σπορτεξάκι μου, πήρα ξηρά τροφή, νερό, δύο κασερόπιτες και ένα πιροσκί (οι αναβάσεις σε κάστρα, μου ανοίγουν απίθανα την όρεξη) και βρέθηκα ν'ανηφορίζω στο πρώτο λέιερ οχύρωσης. Και λέω πρώτο λέιερ, διότι όπως συνειδητοποίησα όταν ήταν πλέον πολύ αργά (και κυρίως: πολύ ψηλά), ο Ακροκόρινθος έχει κάμποσα επίπεδα οχύρωσης και τσάλεντζινγκ ανηφοριά -τύπου τις καις εύκολα τις κασερόπιτες. Και το πιροσκί.


Τα τείχη ακολουθούν τη φυσική καμπυλότητα των βράχων και έχουν συνολική περίμετρο τρία χιλιόμετρα. Γεγονός που καθιστά τον Ακροκόρινθο, το μεγαλύτερο κάστρο της Πελοποννήσου -και ένα από τα πιο εντυπωσιακά κάστρα της Μεσογείου! Άρχισες να ψήνεσαι ή ακόμα; Κάτσε να σου το κάμω λίγο πιο πικάντικο.


Η ευρύτερη περιοχή της Κορίνθου ανήκε σύμφωνα με τη μυθολογία στον Ήλιο. Αλλά επειδής ο Ήλιος ήταν πολύ γαλαντόμος, τον Ακροκόρινθο, τον εχάρισε στην Αφροδίτη. Η θεά ήρθε να παραλάβει το ρίαλ εστέιτ, αλλά η αλήθεια είναι ότι δεν πολυενθουσιάστηκε διότι ήλπιζε σε κάτι πιο Μύκονος και γύρισε με νεύρα στον Όλυμπο. Εντούτοις οι άνθρωποι για να την καλοπιάσουν, έσιαξαν στην κορφή του Ακροκόρινθου, ιερό προς τιμήν της και την ελάτρευαν καθόπως της έπρεπε.


Δηλαδής έβγαζαν τα μάτια τους. Σε διάφορες στάσεις, τύφλα να'χει το Κάμα Σούτρα! Πολύ σύντομα, ο ναός απέκτησε φήμη, κόκκινα φωτάκια, πινακίδα "διανυκτερεύομεν για όλας τας μοναχικάς ψυχάς" και πιστοποιητικό νόμιμων ερωτικών υπηρεσιών από το αρμόδιο Ηθών. Και το σαξές ήταν μεγαλύτερο κι από του Σαμαρά. Σου μιλώ για λαϊκό προσκύνημα.


Εντός ολίγων ετών, το ιερό αριθμούσε περί τις χίλιες ιερόδουλες ("ιερές δούλες" της Αφροδίτης -χελόου, όλα εγώ θα σου τα μαθαίνω;), οι οποίες ασκούσαν από θρησκευτικάς τελετάς μέχρι το σκύψε ευλογημένη. Σύντομα, η Κόρινθος απέκτησε πακτωλούς χρημάτων, αλλά και τη φήμη ακόλαστης πόλης καθώς δεν προλάβαιναν να έρχονται τα καράβια από τα εξωτερικά για σεξοτουρισμό -τύφλα να'χει η Ταϊλάνδη (διότι ως γνωστόν, όταν εμείς ανακαλύπταμε τη βίζιτα, οι ταϊλανδέζες ήσαν πάνω στα δέντρα!).



Θα μου πεις και καλά ρε πτηνό, πώς βρέθηκαν χίλιες ιερόδουλες απάνου στα βράχια; Πολλά από τα κορίτσα ήσαν γουόναμπι σταρς της εποχής, όπως ας πούμε η Λαϊς, η οποία βρέθηκε ως παιδίσκη εδώ, την ανακάλυψε ο ζωγράφος Απελλής και την έφερε στους καλλιτεχνικούς κύκλους της Αθήνας, αναδεικνύοντάς την σε σελέμπριτι της εποχής (5ος αιώνας π.Χ.). Ακολούθησε μία λαμπρή καριέρα με υψηλές γνωριμίες, χρυσούς δίσκους και αποκλειστικό συμβόλαιο με την Σιρίνα Προντάξιονς. Άλλα κορίτσα ήσαν σκλάβες που αφιερώνονταν από τ'αφεντικά τους στη θεά υπό μορφή τάματος: "κάνε θεά μου να με αγαπήσει ο Εμπεδοκλής κι εγώ θα σου χαρίσω τρεις ιερόδουλες"!



Καλή η θεά, αλλά τώρα θέλω να απολαύσεις τη θέα. Αυτός εκεί κάτω είναι ο Κορινθιακός κόλπος. Με λίγη καλή διάθεση, βλέπεις το Λουτράκι αντίκρυ.



Είναι τόσο καλό το σημείο που μπορείς ν'αγναντέψεις όλο το κομμάτι από τον Ισθμό ως την Επίδαυρο και από τα όρια της Αργολίδας μέχρι τα όρια της Αχαϊας. Εξού και αναφέρεται ως οφθαλμός της Πελοποννήσου και ως παντεπόπτης. Η στρατηγική σημασία κατά την αρχαιότητα ήταν τεράστια, καθώς οι Κορίνθιοι ήλεγχαν από εδώ απάνου τα δύο λιμάνια τους στον Κορινθιακό και τον Αργοσαρωνικό -το Λέχαιο και τις Κεγχρεές- και δεν πέρναγε κουνούπι χωρίς να το εντοπίσουν, να το σταματήσουν και να του ζητήσουν φόρο διελεύσεως. Και μετά παραπονιέσαι εσύ για τα διόδια...



Τώρα εύλογα θα με ρωτήξεις, αξίζει όμως ν'ανέβει κανείς ως εδώ απάνου αποκλειστικά για τη θέα και για τις χίλιες ιερόδουλες; Βιάζεσαι αναγνώστα, βιάζεσαι! Ακόμα δεν σου έχω δείξει τίποτα από τα αμέτρητα, διάσπαρτα κτίσματα και τους θησαυρούς που διαθέτει αυτό εδώ το μέρος.


Ετούτη είναι μία παμπάλαια πύλη. Που'χει χτιστεί με δομικό υλικό από διάφορες περιόδους της ιστορίας, από την αρχαιότητα ως την τουρκοκρατία.


Πιο μέσα, συναντάς παλιά οικήματα. Σπίτια, ναούς, χειμαδιά. Πνιγμένα στην βλάστηση και αφημένα στο έλεος του πανδαμάτορος χρόνου (εντάξει είπα να το γυρίσω στο γλαφυρό και την πχιότητα, διότι και με όλη την ιερόδουλη που κυκλοφορεί, είχε πέσει πολύ το επίπεδο).


Αλλά και εκκλησιές διαθέτομεν. Το βυζαντινό παρελθόν είναι έντονο και πανταχού παρόν. Σε σταυρούς, σε οικόσημα, σε ιστορικές αναφορές. Βλέπεις, το ιερό της Αφροδίτης ξέπεσε στην ύστερη αρχαιότητα, αλλά ο οικισμός εδώ απάνου δεν εγκαταλήφθηκε! Απλώς πέρασε στους Βυζαντινούς, οι οποίοι και το πέρασαν ένα ρενοβέισον. Στα χρόνια του Ιουστινιανού, τα τείχη ανοικοδομούνται και νέα οχυρά προστίθενται.


Το 1210, το κάστρο πολιορκείται από τους Φράγκους και ο άρχοντας του Ναυπλίου Λέων Σγουρός που προσπαθεί να το υπερασπίσει, απελπισμένος αυτοκτονεί πηδώντας έφιππος από την κορφή (που τί του έφταιγε και ο δύστυχος Ντορής!).


Το 1395, το κάστρο ανακαταλαμβάνεται από τους Βυζαντινούς και το Θεόδωρο Παλαιολόγο. Ο οποίος δεν έκαμε καλά τα κουμάντα του, βρέθηκε στην ανάγκη και το πούλησε στους Ιωαννίτες ιππότες της Ρόδου που το κράτησαν για καμιά δεκαετία εώς ότου το ξαναπήρε ο Παλαιολόγος.


Το 1458, το καταλαμβάνει ο σουλτάνος Μωάμεθ ο Β' και του δίνει μία πιο οριεντάλ διακόσμηση, χτίζοντας τέσσερα τζαμιά! 


Ένα εξ αυτών των τζαμιών υπάρχει μέχρι και σήμερα. Και είναι πράγματι εντυπωσιακό! Έλα να μπούμε για να σου δείξω τί εννοώ!


Δυστυχώς η κατάστασή του είναι ανάμεσα στο ετοιμόρροπο και το μη-χειρότερα. Εντούτοις μπορεί κανείς να θαυμάσει τις εσωτερικές αψίδες.


Και να ιδεί τον ουρανό μέσα από την μεγάλη τρύπα της γκρεμισμένης οροφής!


Το 1823, η Κόρινθος περνάει σε χέρια ελληνικά και το κάστρο παραδίδεται από τον Αβδουλάχ-μπέη στους αγωνιστές! Μία μακραίωνη ιστορία αγώνων, δούναι και λαβείν, έρωτα και πολέμου, φθάνει στο τέλος της. Και το κάστρο βυθίζεται στη σιωπή.



Μία σιωπή που μέχρις και σήμερα απλώνεται ανάμεσα στις πλαγιές του. Μία σιωπή που αγκαλιάζει τις πέτρες και συνθλίβει τα ερείπια. Μία σιωπή λησμονιάς. Αμνημοσύνης.


Χιλιάδες είναι τ'αυτοκίνητα που περνάνε δίπλα από τον Ακροκόρινθο. Χιλιάδες αυτοί που πηγαινοέρχονται από την Αθήνα στην Πάτρα ή προς την Τρίπολη και την Καλαμάτα, προς το Άργος και το Ναύπλιο. Και παρότι ανταμώνονται με τον Ακροκόρινθο στη διαδρομή τους, είναι ελάχιστοι εκείνοι που κάμουν τον κόπο. Να παρεκκλίνουν για λίγο της πορείας τους και ν'ανακαλύψουν ένα από τα πιο καλά κρυμμένα μυστικά της ελληνικής γης.


Κρυμμένο γιατί είναι τόσο προφανές που δεν το βλέπεις. Τόσο μεγάλο που τείνεις να το αγνοείς. Τόσο ενδιαφέρον και γοητευτικό που διαφεύγει της αντίληψής σου. Τι κρίμα που και αυτή η ανάρτηση θα τελειώσει με ένα τόσο τετριμμένο σχόλιο: μιάμιση ώρα ήμουν απάνου στον Ακροκόρινθο, Κυριακή πρωί και δεν είδα μήτε έναν άλλον επισκέπτη. Θα μου πεις φταίει που είναι εν πολλοίς αναξιοποίητο. Που δεν υπάρχει σπουδαία σήμανση. Που δεν είναι τόσο ξεκάθαρα τα μονοπάτια. Που δεν διαφημίζεται πουθενά, παρότι είναι συναρπαστικά σπουδαίο μέρος.


Δίκια θα σου δώκω σε όλα όσα κι αν πεις. Εντούτοις τίποτα -ούτε καν η αδιαφορία του κράτους για έναν τέτοιο θησαυρό που θα μπορούσε να είναι τοπ αξιοθέατο (και ομιλώ εντελώς σοβαρά και μετά λόγου γνώσης)- δεν δικαιολογεί τη δική μας αδιαφορία. Δηλώνω ένοχος κι εγώ. Και υπόσχομαι. Ότι σύντομα θα επιστρέψω. Και θα ξαναεπιστρέψω. 


Για να μετρήσω την ιστορία στις πέτρες. Για να λάβω τη θεία φώτιση της Αφροδίτης. Και για ν'αγναντέψω στα μέσα μου, κοιτάζοντας αυτές τις υπέροχες απλωσιές της ελληνικής υπαίθρου.

38 σχόλια :

  1. Όχι πτηνό, δεν φταίει, μόνο, η αδιαφορία του κράτους, η δικιά μας πρωτίστως. Εξηγούμαι. 1 χρόνο είχα γκόμενο σε παρακείμενο χωριό, το γνωστό Χιλιομόδι-μια ιστορία που θα θελα να μην τη θυμλαμαι αλλά αλλάζω θέμα και το κάνω πικάντικο, δεν φταίω εγώ, η Αφροδίτη με έκανε, τι έλεγα; Α ναι. 1 χρόνο πήγαινα εκεί κοντά και μια φορά δεν ανέβηκα παρόλο που με εντυπωσίαζε το θέαμα από κάτω. Βέβαια ήτο καο ο γκόμενος μεγαλύτερος (μικρότερος τότε απ ότι είμαι εγώ τώρα) ήτο κι ευτραφής (τι να κάμεις, έχουμε όλοι δικαίωμα στον έρωτα), βαριότανε. Είχε πάει εκείνος. Ε, τώρα στο υπόσχομαι, θα πάω κι εγώ. Θα πάρω τον τωρινό έρωτα που δεν είναι ευτραφής και θα δρασκελίσουμε την Ακροκόρινθο. Και θα περάσουμε ζούπερ. Και θα φταις εσύ γι αυτό!

    Καλημέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να πας οπωσδήποτε, καλέ μου Τρεμενς, διότι το μέρος διαθέτει (α) απίθανη θέα, (β) ερότικ βάιμπς, (γ) τζάλεντζινγκ ανηφόρα για κάθε φιτ λάβερ και (δ) φώτο οπορτούνιτις, να σταθείς εσύ και το αίσθημα και να φωτογραφηθείτε σε τουρίστικ πόζες κάτω από την πύλη, δίπλα στα τείχη, μέσα στο τζαμί, στην κορφή του βουνού!

      Χωρίς καμία δόση υπερβολής, ο Ακροκόρινθος είναι από τα πιο ιμπρέσιβ κάστρα στην Ελλάδα και εγώ θα το τοποθετούσα στις μαστ εκδρομές γύρω από την Αθήνα (άσε που συνδυάζεται με Αρχαία Κόρινθο και φαγητό στο Λουτράκι).

      Πολλές, πολλές καλημέρες!

      Διαγραφή
  2. Ωραίο post και έχεις απόλυτο δίκιο ως προς τα συμπεράσματά σου...
    Μια ερώτηση μόνο...
    Γιατί "ο" Ακροκόρινθος?
    Μέχρι τώρα το ήξερα "η" Ακροκόρινθος...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Άσε, κι εγώ στο θηλυκό τον φώναζα τόσα χρόνια, αλλά εντέλει είναι "ο" Ακροκόρινθος (μάλλον γι'αυτό δεν γύριζε, όταν του απευθυνόμουν).
      Όσο για τα συμπεράσματα, είναι πράγματι λυπηρή η αδιαφορία μας για τέτοια μέρη. Ειδικά αυτό το κάστρο, με την αδιάλειπτη ιστορική πορεία δεκάδων αιώνων, την εξαιρετική θέση κοντά στην Αθήνα και τις εθνικές οδούς και τα μυριάδες κτήρια, θα έπρεπε να είναι τοπ τουριστικός προορισμός! Αλλά, δυστυχώς, παραμένει κι αυτός ξεχασμένος και μόνος.

      Τις καλημέρες μου, Snowball!

      Διαγραφή
  3. Δεν το χωράει ο νους μου, πως είναι δυνατόν ν' αφήνουν τέτοιους θυσαυρούς στη τύχη τους? Τελείως παρατημένο... Εξαιρετική ανάρτηση, όπως πάντα... Καλημέρα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μίκα, είναι τόσο υπέροχο και σημαντικό το μέρος που πράγματι είναι μεγάλη ντροπή και κρίμα να μένει στην αφάνεια και την αδιαφορία. Έχει τέτοια δυναμική που θα μπορούσε να είναι τοπ αξιοθέατο και να προσελκύει ορδές τουριστών.

      Την καλημέρα μου!

      Διαγραφή
  4. πέρυσι που πηγαινο-ερχόμασταν στα λιμάνια τα μικρά το ειχαν ανακαλύψει και φωναζαν να πάμε!
    Εχουν μανία με τα καστρα ,αλλά το καραβι σαλπαρε για λιμανια ξένααα ,για λιμάνια ξέναααα!
    Ασε που νόμιζα πως θα μας φανε τα φιδια εκεί πάνω! Τώρα θα τα στειλω με τον πατερα τους κι εγω θα τρωω με τον Τρεμενς στο Λουτρακι ,γιατι στο υπογραφω εκει πάνω δε θα ανεβει ,έτσι που τρωει και καπνίζει τελευταία!
    Καλημέραααααααααααααααααα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Bρε μπορώ να ανέβω, τόσο ποδήλατο πια, αλλα η ταβέρνα στο λουτράκι δεν σου κρύβω ότι με θέλγει απίστευτα!

      Διαγραφή
    2. Νάσια, άκαρδη μάνα! Μα να σε περικαλάνε τα μικρά και εσύ να τους αρνείσαι; Όχι αγαπητή μου, δεν θα αφήσω εγώ να μπεκροπίνεις και να τρως με τον Τρέμενς στις ταβέρνες: θα ανέβεις και θα πεις κι ένα τραγούδι (του λόγγου, συγκεκριμένα!).
      Την καλημέρα μου και τα φιλιά μου!

      Διαγραφή
    3. Tremens, πέραν της πλάκας, ξεύρω κάτι ταβέρνες στο Λουτράκι -αλλά κάτι ταβέρνες- καταπληκτικές!!!

      Διαγραφή
  5. Το μόνο που μπορεί να είναι πιο (ελάχιστα) πιο απολαυστικό από ένα ταξιδιωτικό ποστ του πιγκουίνου
    είναι ένα ταξίδι. Γεια στα χέρια σου ξάδελφε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλέ μου εξάδελφε Τσαλαπετεινέ, με κάμνεις και κοκκινίζω!
      Χαίρομαι πολύ που σου άρεσε η βόλτα!

      Τα φιλιά μου και τα τιτιβίσματά μου! :)

      Διαγραφή
  6. Δίκιο... το ποστ για τον Ακροκόρινθο. Κάθε εποχή έχει κι άλλα χρώματα ο μπαγάσας. Οι ντόπιοι τον λέμε "ο Ακροκόρινθος", ίσως για να ζυγιάζουμε το ζευγάρωμά του με την αρχαία πόλη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πολύ ωραία η ερμηνεία για την επιλογή του γένους. Θηλυκή η πόλη, αρσενικό το κάστρο της!
      Ελπίζω να σας άρεσε η βόλτα του πτηνού στα μέρη σας. Διότι το πτηνό, ξετρελάθηκε!

      Τα χαιρετίσματά μου και τις καλησπέρες μου!

      Διαγραφή
  7. Καλαμιά στον κάμπο9 Ιαν 2014, 11:28:00 π.μ.

    Μου έκανε εντύπωση που δεν υπήρχε ψυχή ανθρώπινη στις φωτογραφίες σου μέχρι που το επιβεβαίωσες ότι κανείς άλλος δεν ήταν εκεί. Γιατί όμως έχει τόσο λίγο αναδειχθεί αυτό το καταπληκτικό μέρος; Φταίει η ανηφοριά, η αδιαφορία του Κράτους, η ελλιπής ίσως ανάδειξή του από την τοπική αυτοδιοίκηση;
    (Μήπως που δεν έχει ένα αναψυκτήριο, μια καφετέρια, ένα καφενειάκι, τέλος πάντων, αλλά μόνο πέτρες και χλόη που δεν εντυπωσιάζουν τους περισσότερους από εμάς;΄Ασε που εκτός από τους ντόπιους οι άλλοι νομίζουμε ότι είναι "η" Ακροκόρινθος).
    Η αλήθεια όμως είναι ότι όταν ξεκινάς από Αθήνα για να ταξιδέψεις, στην Στεμνίτσα, ας πούμε, δεν σταματάς στο δρόμο σου ούτε για να περιηγηθείς ούτε για να κάνεις παρακάμψεις για τον Ακροκόρινθο, τον Ισθμό κλπ αξιοθέατα. (Στάση μπορεί να κάνεις για καφεδάκι στη ΣΕΑ ΑΛΕΑ, μετά τις σήραγγες Αρτεμισίου για να ξαποστάσει το αυτοκίνητο από την μέχρι εκεί συνεχή ανηφοριά :-))
    Πρέπει να ξεκινήσει κανείς ειδικά για τον Ακροκόρινθο, να κάνει μία ημερήσια εκδρομούλα, να χαζέψει πολλές ώρες, να αντέχει, να περπατήσει, να θαυμάσει, να ευχαριστηθεί και φυσικά να επιμορφωθεί.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έτσι είναι, Καλαμιά μου! Είναι το σημείο τέτοιο που πράγματι δύσκολα κάποιος βγαίνει από το δρόμο του για να επισκεφθεί το χώρο. Εντούτοις αξίζει τον κόπο και στο λέω με πάσα ειλικρίνεια. Είναι εξαιρετικό το μέρος, πολύ ενδιαφέρον στην ιστορική του αφήγηση και με εντυπωσιακά τείχη και οικήματα. Σε μία εναλλακτική πραγματικότητα (που η Ελλάδα θα ήταν κράτος και όχι ανέκδοτο), το Υπουργείο Πολιτισμού θα έφτιαχνε ένα μικρό μουσειάκι με θέμα τον Έρωτα στην Αρχαιότητα και με αναφορά στην πικάντικη ιστορία με τις χίλιες ιερόδουλες και θα αξιοποιούσε όλο αυτό το στόρι ως κράχτη για τον τουρίστα. Αλλά η Ελλάδα ΔΕΝ είναι κράτος και τέτοια αξιοποίηση ποτέ δεν θα δούμε.

      Καλησπέρα και πολλά, πολλά φιλιά!

      Διαγραφή
  8. Χαίρομαι πάρα πολύ που ξεκίνησες τη νέα χρονιά με μια βόλτα στην Ελλάδα!
    Δε θα σταθώ στο γεγονός ότι ένα ακόμα μνημείο είναι ξεχασμένο (είπαμε ξεκινάμε με χαμόγελο και όχι γκρίνιες!), αλλά στο πόσο υπέροχος είναι ο τόπος που ζούμε! Πού αλλού θα βρει κανείς τόσες ιστορικές περιόδους μαζεμένες σ' ένα μόνο κάστρο? Δεν είναι φοβερό?
    Και φυσικά δε χρειάζεται να σου πω πόσο πολύ απόλαυσα το μοναδικό τρόπο που έχεις να μας παρουσιάζεις κάθε φορά το όποιο σημείο αυτού του τόπου επισκέπτεσαι!!
    Πολλά, πολλά φιλιά και καλημέρα!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σοφία, χαίρομαι πολύ που σου άρεσε η βόλτα στον Ακροκόρινθο. Συνειδητά επέλεξα ν'αρχίσω με Ελλάδα και με κάτι απλό, όμορφο αλλά αφημένο. Πράγματι το μέρος είναι υπέροχο, καθώς συνδυάζει μία πολλαπλότητα ιστορικών αναφορών και βεβαίως ένα μαγευτικό τοπίο.

      Πολλά, πολλά φιλιά και καλησπέρες!

      Διαγραφή
  9. Χελόοοουουου!
    Ευχαριστώ για το μάθημα ιστορίας! Όπως ίσως έχω ξαναπεί δεν μου άρεσε καθόλου η ιστορία στο σχολείο αλλά εσύ την κάνεις πολύ-πολύ ενδιαφέρουσα! Μάθαμε και κάτι σήμερα :))
    Φιλιά και καλημέρα :))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Νομίζω όλα τα αντικείμενα θέλουν τον τρόπο τους και μπορούν να γίνουν ελκυστικά και -γιατί όχι;- ακόμα και συναρπαστικά! Κι αν από αυτές τις αναρτήσεις, μαθαίνει κανείς και κάτι, τότες εγώ φχαριστημένος είμαι! Το πτηνό έχει επιτελέσει το σκοπό του!
      Πολλά, πολλά φιλιά και καλησπέρες!

      Διαγραφή
  10. Κάτσε να διαβάσει την ανάρτησή σου κανένας ξύπνιος και να πει ότι πάει ν' αναβιώσει την αρχαία εποχή με θεματίκ αναπαραστάσεις της Αφροδίτης μετά των ιερών δουλών της και να σου πω εγώ πόσο κόσμο θα γιομίσει ο Ακροκόρινθος !!! Ουρές θα κάνουν - χαχαχαχαχαχαχααα !!!

    Τέλεια η ξενάγησή σου, Πίγκου μου ! Σ' ευχαριστώ που με πας σε μέρη όπου δεν θα μπορέσω με την καμία να επισκεφτώ ποτές !

    Φιλιά Πολλά !!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαχαχα! Μακάρι Αγγελική μου! Πάντως και πέραν της πλάκας, είχα επισκεφθεί πριν χρόνια, μία εξαιρετική θεμάτικ έκθεση που είχε γίνει στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης με θέμα τον Έρωτα στην Αρχαιότητα. Εάν τυχόν γινόταν ένα τέτοιο μίνι-μουσειάκι εκεί δίπλα στον Ακροκόρινθο και ανάδειξη όλου αυτού του στόρι με τις χίλιες ιερόδουλες και λίγο "πικάντικο" σοπ, να δεις που όλο και κάποιο ενδιαφέρον θα υπήρχε από επισκέπτες. Και το λέω πολύ σοβαρά. Εντούτοις είπαμε: αυτό θα προϋπέθετε ένα Υπουργείο Πολιτισμού με φαντασία και θάρρος.

      Πολλά, πολλά φιλιά!

      Διαγραφή
  11. Ααααα, και έλεγα να σου γράψω Πώς και δεν έχεις γράψει για Ακροκόρινθο; Τα μεγάλα πνεύματα... (για να κολακευόμεθα, βεβαίως, βεβαίως...). Σε θυμήθηκα, διότι τας εορτάς πήγα Αρχαία Κόρινθο στη σκιά του κάστρου. 1. Χαίρομαι που σε πρόλαβα σε κάτι. 2. ΤΟ κορυφαίο κάστρο της Ελλάδος μη σου πω- μεγάλο, καλοδιατηρημένο (το είπα και κάτι μυστήριους στον Πλαταμώνα, σε απάντηση στην ερώτηση Μα έχεις δει ωραιότερο κάστρο; Πού να 'ξεραν πού μιλάνε). 3. Τα κάστρα είναι αρσενικά._ (καίτοι η ακρόπολις, η κόρινθος). 4. Δίκιο έχουν όσοι λένε ότι είμαστε απαράδεκτοι- όλοι η ελλάδα περνάει στη σκιά, στη θωριά του- τόσο κοντά, το υποβλητικό, τόσο υπέροχο... 4. είχα πάει όταν γίνονταν έργα ακόμη- άλλη μια παρέα, εντύπωση μου έκανε (Έλληνες- διπλή εντύπωση). 5. Λυχνίας σβησθείσης, πάσα... (για τη Λαϊδα κλπ). 6. μνημόσυνο και στην εντυπωσιακή θυσία του Λ.Σ. (δεν ήταν και ο πρώτος τυπάς, βέβαια, αναποδιασμένος, κάπως, αλλά δε βαριέσαι). υγ. Μα κάθε πέτρα σε αυτόν τον τόπο... Ε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν είναι υπέροχη και η Αρχαία Κόρινθος; Συνδυάζεται άριστα με τον Ακροκόρινθο και είναι μία από τις πιο γεμάτες και συναρπαστικές βόλτες που μπορεί να κάμει κάποιος στα πέριξ της πρωτεύουσας. Ωραίο και το κάστρο του Πλαταμώνα (έχω κάμει αντίστοιχο ποστ), αλλά ο Ακροκόρινθος είναι πιο λάρτζ και πιο εντυπωσιακός, νομίζω. Κάτι σκαλωσιές και κάτι χωματουργικές εργασίες που είδα στο χώρο, με παρηγόρησαν λίγο ότι κάτι μπορεί και να γίνει. Αλλά θέλει συστηματική προσπάθεια, θέλει δουλειά, θέλει λεφτά και θέλει και φαντασία! Ο χώρος έχει τρομερό ποτέντσιαλ και θα μπορούσε να προσελκύει πολλούς τουρίστες (σε συνδυασμό πάντα με την Αρχαία Κόρινθο και τα Ίσθμια): έτοιμο τουριστικό πακέτο είναι!!!

      Πολλά, πολλά φιλιά!

      Διαγραφή
  12. Καβάλα παν στην εκκλησιά
    καβάλα προσκυνάνε
    καβάλα πίπτον στον γκρεμό
    καβάλα κυνηγάνε.
    δεν τα ήξερες αυτά εκεινης της εποχής.
    Οσο για μενα... αφού δεν πάω καβάλα δεν θα πάω ποτέ.
    γιατί παντού πάω έτσι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Για εσέ λοιπόν που πας καβάλα, έχω να προτείνω εκεί παρακάτω, την καταπληκτική Αρχαία Κόρινθο (που είναι και εντελώς φλατ, χωρίς ανηφοριές) και τον αρχαιολογικό χώρο στα Ίσθμια (χμ, νομίζω πρέπει να κάμνω σχετικό αφιέρωμα).

      Πολλά, πολλά φιλιά ΖουΖού!

      Διαγραφή
  13. Μπράβο, ρε Πιγκουίνε! Την τελευταία φορά που περάσαμε από την περιοχή, πηγαίνοντας προς Αθήνα, το συζητήσαμε με τον καλό μου να ανέβουμε κάποτε εκεί πάνω - αλλά δεν ήμασταν καν σίγουροι για το αν πηγαίνει δρόμος, να φανταστείς! Το υποθέσαμε, όμως, πως σε περίπτωση που υπάρχει δρόμος, το εγχείρημα θα ήταν ... κουραστικό, για να το πω ευπρεπώς.
    Δε μπορούσα να φανταστώ τα όσα έγραψες για τις "ιερόδουλες" της Αφροδίτης - κοίτα να δεις! Ούτε περίμενα πως θα υπάρχει κάτι άλλο στον Ακροκόρινθο, πέρα από τη θέα (α, με την ευκαιρία, είναι "πανδαμάτορος" - πώς και δε σου το επεσήμανε η Νάσια; ;-) ). Τελικά, όμως, το μέρος έχει προφανώς more than meets the eye!
    Πολύ χάρηκα με αυτή σου την ανάρτηση, πάντως - και εις ... ψηλότερα, Πίγκου! :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαίρομαι πολύ που σου άρεσε η βόλτα! Την προτείνω ανεπιφύλακτα την επίσκεψη στο χώρο, ακόμα κι αν κάποιος δεν φθάσει μέχρι την κορφή! Τα πρώτα επίπεδα είναι εξαιρετικά ενδιαφέροντα και πολύ βατά, επομένως προσφέρεται για όλες τις ηλικίες! Επίσης, σημείωσε πως ο δρόμος φθάνει αρκετά ψηλά και υπάρχει αρκετός χώρος για να αφήσει κανείς το αυτοκίνητο!

      υγ. Το "πανδαμάτορος" μού ξέφυγε και το διόρθωσα άμεσα! Θενκ γιου, ευτυχώς που δεν το πρόσεξε η Νάσια και γλίτωσα την τιμωρία!!

      Διαγραφή
  14. Θα σου πω κάτι περίεργο πήγα μια φορά πριν χρόνια στο κάστρο γιατί έτυχε!
    Μετά για ένα περίεργο λόγο ήθελα να ξαναπάω και μετά για ένα περίεργο λόγο που ακόμα δεν έχω καταλάβει ήθελανα ξαναπάω!
    Πάντα κάτι με τράβαγε και το έχω επισκεφτεί αρκετές φορές!
    Εχω και ένα θέμα με τα κάστρα όπως σου έχω ξαναπει το είχα πάθει και με το κάστρο των Ιπποτών και με το Παλαμήδι!
    Λες να είχα ζήσει εκείνη την εποχή και να ήμουν κανένας οπλαρχηγός;
    Χαχαχα!
    Φιλί τεράστιο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαίρομαι εξαιρετικά πολύ που έχεις πάει (και ξαναπάει και ξαναπάει)! Μα δεν είναι εξαιρετικό αυτό το μέρος; Εντυπωσιακά τείχη, διάσπαρτα κτήρια και αρχαιότητες, μαγευτική θέα!
      Μακάρι να το γνώριζε περισσότερος κόσμος και να είχε μεγαλύτερη προσέλευση!

      Πολλά, πολλά φιλιά, καλή μου Έλενα!

      Διαγραφή
  15. Εξαιρετική η ξενάγηση στο κάστρο !!!

    Εξοργιστικό είναι όμως το πως κατάντησαν κάποια κάστρα από την αδιαφορία της πολιτείας.
    Υπάρχει Ευρωπαϊκή χρηματοδότηση για αποκατάσταση μνημείων, λίγοι δήμαρχοι μαζί με την κατά τόπο Αρχαιολογία το εκμεταλλεύεται.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είναι να απορεί κανείς για την αδιαφορία των τοπικών κοινωνιών. Αντί να ζητάνε λεφτά για εξωραϊσμό και ανάδειξη των μνημείων τους (που θα έφερνε τουρίστες και δουλειές και χρήματα και ανάπτυξη), μήτε ασχολούνται, μήτε τους πολυ-νιάζει! Ακόμα και με εθελοντική εργασία, βρε αδελφέ! Έχω δει εγώ κοινότητες στην Αγγλία που μόνοι τους οι κάτοικοι διαμορφώνουν και αναδεικνύουν τα μνημεία (με αυτο-οργάνωση) και προσελκύουν ορδές τουριστών!

      Κρίμα και πάλι κρίμα....

      Διαγραφή
  16. Από καλοκαιρινές διακοπές στην Ελαφονήσο και με τελικό προορισμό την Αρχαία Κόρινθο για γαμήλια εκδήλωση διήλθα του Κάστρου. Το θαύμασα πραγματικά από μακριά, γιατί ήταν τόσο, μα τόσο επιβλητικό. Τώρα εξαιτίας σου το θαύμασα κι εκ των έσω. Εντυπωσιακότατο! Απολαμβάνω πάντα το συνδυασμό ιστορικής αφήγησης και φωτογραφιών, να το ξέρεις....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαίρομαι που σου αρέσει το μπλέντερ μιξ αφηγήσεων, φωτογραφιών και πικάντικων σχολίων.
      Ειδικά για μέρη σαν αυτό, που έχει να διηγηθεί πράματα και θάματα! Και που θα άξιζε περισσότερης προσοχής από όλους μας!

      Τα φιλιά μου και τις καλημέρες μου!

      Διαγραφή
  17. Aν σου πω πόσες φορές εχω πει θα παω να το δω... και ποτέ δεν πήγα...
    Κάθε φορά που περνάω να πάω στο χωριό και περνά από μπροστά ο δρόμος ρίχνω μια ματιά και λέω: "Πρέπει να το κανονίσουμε να έρθουμε μια μέρα... " και η μέρα αυτή ποτέ δεν έρχεται, όσες φορές κι αν ειπώθηκε η φράση...
    Σε ευχαριστώ πολύ για την όμορφη ξενάγηση! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλή μου Λιακάδα, άπειρες ήταν οι φορές που έλεγα κι εγώ ν'ανέβω και ύστερα κάτι τύγχανε και το μετέθετα για άλλη φορά! Αλλά τώρα πήγα επί τούτου. Ξύπνησα μία ωραία πρωία και είπα "τέλος, θα πάω στον Ακροκόρινθο!" (μιλάμε πτηνό πολύ αποφασιστικό!). Και το μέρος με αποζημίωσε και με το παραπάνω. Εξού και στο προτείνω ανεπιφύλακτα! Νομίζω θα ενθουσιαστείς!

      Πολλά, πολλά φιλιά!

      Διαγραφή
  18. Καλημέρα κ καλή εβδομάδα.. δεν γνώριζα αυτό το κάστρο , ούτε την ιστορία του
    ευχαριστώ για το ταξίδι , φώτος κ πληροφορίες..μου αρέσουν τα κάστρα
    κρίμα που δε το έχουν αξιοποιήσει ή βάλουν μια ταπέλλα..
    τσίου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλή σου μέρα, Δελφινάκι! Αυτό το κάστρο είναι πολύ ιμπρέσιβ και αρκετά γνωστό ("βίζιμπολ") στους όσους ταξιδεύουν ανάμεσα στη Στερεά και την Πελοπόννησο. Αλλά ελάχιστοι είναι εκείνοι που σταματάνε για να το ανέβουν. Και πίστεψέ με, αξίζει τον κόπο. Γιατί είναι ένα σπουδαίο μέρος.

      Πολλά, πολλά φιλιά!

      Διαγραφή

Κάνε μου λιγάκι τσίου.