Δευτέρα, 11 Ιανουαρίου 2016

Η Ασφαλτίτις Λίμνη



Έλα και μη χειρότερα, καταμεσίς του χειμώνα! Μα είναι δυνατόν με το που κάμει να πέσει λίγο η θερμοκρασία, εσύ να ονειρεύεσαι θάλασσες, αμμουδιές και ηλιοθεραπείες; Δηλαδής έλεος, με έβαλες να κατεβάσω τα χειμωνιάτικα, να στρώσω τα χαλιά και ν' αγοράσω ηλεκτρική σόμπα, για να καταλήξουμε στη σεζλόνγκ παστωμένοι στο λάδι; Αλλά ας πάει και το παλιάμπελο, δεν νοιάζομαι σταλιά! Θάλασσα θέλεις, θάλασσα θάχεις!


Βουαλά! Όχι πες, δεν είναι καταπληκτικό το τοπίο; Εντάξει, το λες και σεληνιακό, αλλά πρέπει να παραδεχθείς ότι διαθέτει μία δύναμη, μία επιβλητικότητα, ένα σουπερνάτσουραλ μεγαλείο. Και τελοσπάντων δεν σε φέραμε εδώ να σπείρεις στάρι -για χαλαρωτικό πλατσούρισμα στα γαλαζοπράσινα νερά ήρθαμε.



Γαλαζοπράσινα στα πιο βαθιά βέβαια, διότι στα ρηχά, παίζουμε στη γκάμα του καστανομπορδοκόκκινου. Έφερες και την απόχη για να πιάσεις καμία αθερίνα; Λυπάμαι, ατύχησες! Διότι σε ετούτα τα νερά δεν ευδοκιμεί. Ουχί μόνο η αθερίνα, αλλά ούτε το λαβράκι, ούτε η κουτσομούρα, ούτε η τσιπούρα, ούτε η ζαργάνα, ούτε ο Νέμο. Για να το κλείσουμε το θέμα, τίποτις σε ψάρι. Και μη σου πω και σε έμβιο οργανισμό και σε πληγώσω! Σταμάτα να στραβομουτσουνιάζεις και δες τα θετικά: θα ρίξεις τις απλωτές σου χωρίς το φόβο ότι θα σε τουμπανιάσει η ζούχτρα, θα σε δαγκώσει η ζμέρνα, θα σε κατασπαράξει ο χαρχαρίας ή θα βρεθείς στην κοιλιά κανενός κήτους παρέα με τον Πινόκιο και τον Ιωνά.



Ορίστε που γκρινιάζεις ότι δεν υπάρχουν άλλοι λουόμενοι! Τη βλέπεις την Τασούλα, εκεί κάτω; Κάθε χρόνο έρχεται εδώ για τα ιαματικά της μπάνια! Βλέπεις, η υψηλή περιεκτικότητα σε αλάτι, που ξεπερνά το 34%, υποτίθεται πως έχει ιδιαιτέρως ευεργετικές επιπτώσεις στην υγεία. Εκτός κι αν είσαι σε δίαιτα και σούχει κόψει ο γιατρός τα αλμυρά.



Λοιπόν, βρισκόμαστε στο χαμηλότερο σημείο επιφάνειας της ηπειρωτικής Γης. Σε αρνητικό υψόμετρο 400 μέτρων. Στα σύνορα του Ισραήλ με τα Παλαιστινιακά Εδάφη και την Ιορδανία. Σε ένα από τα πιο περίεργα και αλλόκοτα μέρη του πλανήτη. Αναγνώστα, ετοιμάσου για μία βουτιά στη Νεκρά Θάλασσα.



Αλλά μην ακούς "νεκρά" και σκέφτεσαι τίποτις σε πεθαμενατζίδικο. Εμείς θα πάμε σε βέρι τσίλικη, οργανωμένη παραλία με ξαπλώστρες και ντουζιέρες και μπιτς μπαρς να πιεις την πίνα κολάντα σου σαν άνθρωπος. Εντάξει, μην το κουράζεις: δεν θα σούχουμε Βέρτη στη διαπασών από τα ηχεία!



Πάντως οφείλω να σου ξεκαθαρίσω ορισμένα πράγματα -όχι για να μη λες μετά ότι δεν στα είπα. Πρώτον, το μακροβούτι να το ξεχάσεις. Και να θέλεις δηλαδής, δεν μπορείς με την καμία. Διότι είναι τόσο ισχυρή η άνωση, που σε κρατάει στην επιφάνεια και ουσιαστικά δεν κολυμπάς, αλλά επιπλέεις. Δεύτερον, προσπάθησε να μείνεις εντός της περιοχής που φέρει ειδική σήμανση, διότι η Νεκρά Θάλασσα διαθέτει πολλές γεωφυσικές ιδιαιτερότητες και δεν θέλουμε να καταλήξεις μελιτζανί από τον αυξημένο περιαλατισμό. Τρίτον, μην πας πολύ βαθιά, αλλά απλώς αφέσου εδώ στα ρηχά και το νερό θα σε ζμπρώξει από μόνο του στην επιφάνεια και θα ποζάρεις ωσάν άλλη αναδυόμενη Αφροδίτη του Μποτιτσέλι ή ωσάν άλλη Αλίκη στο είναι-το-στρώμα-μου-μονό. Τέταρτον, επουδενί μην βουτήξεις το κεφάλι σου. Διότι αν τυχόν έρθει το νερό σε επαφή με τα μάτια σου, την έβαψες και σε τρέχουμε στα εφημερεύοντα για οφθαλμίατρο. Που σημαίνει πως -πέμπτον- δεν επιτρέπεται να ρίχνεις νερό στους άλλους και να κάμεις πατητές. Και τέλος, μην το πιείτε, λουστείτε. Με τόσο χλώριο, νάτριο, μαγνήσιο, κάλιο και θειώδες οξύ που περιέχει, το λες και μπόμπα το σφηνάκι.


Όλα ετούτα τα ξεχωριστά χαρακτηριστικά της Νεκράς Θάλασσας, προσέλκυσαν το ενδιαφέρον των ανθρώπων από αρχαιοτάτων χρόνων. Μερικά χιλιόμετρα βορειότερα άλλωστε, βρίσκεται μία από τις αρχαιότερες πόλεις της οικουμένης, η Ιεριχώ. Και σύμφωνα με τη Βίβλο, κάπου εδώ τριγύρω βρίσκονταν τα Σόδομα και τα Γόμορρα, όπου συνέβαιναν βέρι χάρντκορ ακολασίες (δεν είμαι και η Εσπρέσο, να ξεύρω λεπτομέρειες) και από όπου διέφυγε ο Λωτ μετά της συζύγου του (η οποία κατέληξε στήλη άλατος) και των δύο θυγατέρων του (με τις οποίες αργότερα ο Λωτ συνευρέθηκε μη-χειρότερα και απέκτησε και παιδιά, που του ήταν ταυτοχρόνως και εγγόνια, χαράσσοντας το δρόμο για τη Μπρουκ Λόγκαν Φόρεστερ που μένει κάθε τρεις και λίγο έγκυος και της τραγουδάνε το "τίνος είναι βρε γυναίκα το παιδί;").



Αλλά και πέραν των βιβλικών αναφορών, η περίπτωση της Νεκράς Θάλασσας απασχόλησε τους αρχαίους Έλληνες, στους οποίους ήταν γνωστή ως η Ασφαλτίτις Λίμνη (που είναι πολύ ακριβές ως όνομα, διότι αφενός διαθέτει πράγματι κοιτάσματα ασφάλτου επιβεβαιώνοντας τη Λαίδη Άντζελα στην ιστορική της φράση ότι "ουδείς δεν είναι άσφαλτος" και αφετέρου, χελόου, πρόκειται για λίμνη και όχι για θάλασσα!), αλλά και τους Ναβαταίους που άρχισαν να την αξιοποιούν εμπορικώς εκμεταλλευόμενοι τον γεωλογικό της πλούτο και μοσχοπουλώντας την άσφαλτο στους Αιγύπτιους που τη χρησιμοποιούσαν στη διαδικασία της ταρίχευσης. Που δεν το άκουσες από εμένα, αλλά και κάτι μεγαλοκυρίες των Βορείων Προαστίων, με τα ίδια υλικά πετυχαίνουν σήμερα το γκλαμουρέ νεκροζώντανο.



Ήδη από εκείνας τας εποχάς, η Νεκρά Θάλασσα απετέλεσε ένα από τα πιο διάσημα νάτσουραλ σπα, εξού και πολλοί δύσμοιροι παθόντες κατέφευγαν στα νερά της για να βρουν τη γιατρειά. Ένας από τους διασημότερους πελάτες ήταν ο Ηρώδης ο Μέγκας που καθότι τον ταλαιπωρούσαν πολλά ζητήματα υγείας και δεν είχε ακόμα ανακαλυφθεί το γιαλουρονικό οξύ, κατέφευγε συχνά εδώ για θέραπι. Μάλιστα, επειδής ήταν σούπερ γουέλθι, διέταξε και του σιάξανε ένα σκασμό παλάτια και οχυρά στην ευρύτερη περιοχή, εκ των οποίων το πλέον ονομαστό είναι η Μασάντα.



Αλλά και τα κατοπινά χρόνια, η Νεκρά Θάλασσα και το εξώκοσμο τοπίο της, προσέλκυσαν Βυζαντινούς μοναχούς που έσιαξαν εδώ μοναστικές κοινότητες, Βεδουίνους που κατοίκησαν τις τριγύρω πλαγιές της, καραβάνια Αράβων που πέρασαν από εδώ για να συλλέξουν τα πολύτιμα ορυκτά που απλόχερα προσέφερε ο ήσυχος -σχεδόν άφωνος- παφλασμός ετούτων των υδάτων, αλλά και πιο σύγχρονους περιηγητές από τη Δύση που εξερεύνησαν εκ νέου και πιο συστηματικά το μέρος, κατά τον 19ο αιώνα.



Σήμερα, τόσο από την πλευρά του Ισραήλ όπου βρισκόμαστε εμείς, όσο και από την απέναντι πλευρά της Ιορδανίας, θα βρεις κάμποσα ξενοδοχεία, οργανωμένα σημεία για μπάνιο και αρκετές μονάδες που συνεχίζουν να αξιοποιούν τον πλούτο της Νεκράς Θάλασσας για να παρασκευάσουν φυσικά καλλυντικά ή άλλα παράγωγα προϊόντα (ποτάσα, καυστική σόδα, μεταλλικό μαγνήσιο και άλλα πολλά). Αν έρθεις δε με γκρουπ, την πάτησες, γιατί στα σίγουρα θα σε πάνε σε κάποιο από τα εργοστάσια κοσμέτικς και θα σε λιβανίζουν για ώρα, προκειμένου να αγοράσεις το κατιτίς σου.



Δυστυχώς, η περιβαλλοντική καταστροφή που έχει υποστεί η περιοχή είναι τεράστια με τη στάθμη των υδάτων να έχει υποχωρήσει δραματικά λόγω της μείωσης των απορροών του Ιορδάνη ποταμού και τη συνολική έκταση της λίμνης να έχει συρρικνωθεί κατά περίπου 50% εντός των τελευταίων εκατό χρόνων. Που σημαίνει πως ετούτο το απίθανο μέρος κινδυνεύει με αφανισμό. Και πολύ φοβούμαι ότι τα σχέδια της Ιορδανίας να ενισχύσει τη Νεκρά Θάλασσα με νερό που θα μεταφέρει από την Ερυθρά Θάλασσα μέσω ενός αγωγού, ίσως και να μην είναι ικανά για να αποκαταστήσουν αυτήν την καταστροφή.


Αλλά πολύ το κουβεντιάσαμε το θέμα κι έχω αρχίσει να κρυώνω. Για να μπούμε, δεν ήρθαμε; Διότι ενδιαφέρουσες οι πληροφορίες για τα γεωλογικά χαρακτηριστικά της, συναρπαστικές οι βιβλικές αναφορές και οι διηγήσεις από το ιστορικό παρελθόν, αλλά η Νεκρά Θάλασσα δεν είναι απλώς ακόμα ένα μέρος που επισκέπτεται και προσπερνάει κανείς. Είναι μία ξεχωριστή εμπειρία ζωής. Διότι σαν έρχεσαι για πρώτη φορά σε επαφή με αυτά τα πανάρχαια νερά, σαν νιώθεις την υφάλμυρη αίσθηση να σε λαξεύει και να σε αναδιαμορφώνει, σαν αντιλαμβάνεσαι το δέρμα σου ν'αλλάζει υφή λες κι έχεις γίνει ξαφνικά γλυπτό στα χέρια ενός φυσικού καλλιτέχνη κάτω από τον λαμπερό ήλιο της Κοιλάδας του Ιορδάνη, αρχίζεις να καταλαβαίνεις. Και να επιβεβαιώνεις.


Το μεγαλείο της Ζωής. Αυτή την τόσο απειροελάχιστη κι εφήμερη αναλαμπή σου από το τίποτα στο τίποτα. Που είναι όμως θαυμάσια και μπορεί νάναι και σημαντική. Και που αξίζει -όποτε και με όποια ευκαιρία, σου δίδεται- να σταθείς για να εκτιμήσεις. Γιατί κι αν νιώθεις μικρός μέσα στο χρόνο, στο απέραντο και στο άπειρο, αν τα αφήσεις να σε αγκαλιάσουν, αν τα καλέσεις να σου αποκριθούν, τότες μπορεί στ'αλήθεια να αισθανθείς πως αναδύεσαι. Και να σταματήσεις να φοβάσαι, ίσως. Πως δεν πατώνεις, πως θα βουλιάξεις, πως δεν έμαθες ποτές κολύμπι. Γιατί σ'αυτόν τον κόσμο, τον τεράστιο και μέγα, η σημασία σου είναι η κατανόησή σου. Και συναρτάται της ικανότητάς σου να αλλάζεις ήρεμα κι απλά, να παίρνεις τις μορφές που λαξεύει πάνω σου ο χρόνος και να προχωράς τη διαδρομή σου όσο και όπου σε βγάλει.

11 σχόλια :

  1. κυκλοφορουν βιντεάκια με επιπλέοντες σ'αυτην τη λίμνη που αν δεν το'βλεπα δε θα το πίστευα ο άπιστος Θωμάς!
    Εσυ γιατι δεν μας εβαλες ενα με τον Πίγκου ;;;;;;;
    Εγω Πίγκου κατι ψυχολογικο εχω κι οταν ακουσω λίμνη ή ποταμι δεν μπαινω με τιποτα και ας μοιαζουν με θαλασσα.Πρεπει να δουλεψω τα τελευταια σου λόγια και μετα να πάρω τον Τρεμένς παραμάσχαλα και να πάμε να βουτηξουμε!
    Καλημέραααααααααααααααααα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλέ, εγώ βουτώ και στις λίμνες και στα ποτάμια και όπου βρω γενικώς, άσε που με τόσο αλάτι, δεν μπορεί, θα νοστιμίσουμε κι άλλο! Φυγαμέ;

      Διαγραφή
    2. Νάσια, η επίπλευση είναι πράγματι συναρπαστική και ως θέαμα και ως εμπειρία! Που δηλαδής ως και για θαύμα, το λες, αν είσαι τίποτις ευκολόπιστος και θεοφοβούμενος.
      Όσο για τις λίμνες και τα ποτάμια, σε καταλαβαίνω -συνήθως δεν είναι ευχάριστη η αίσθηση κολύμβησης ςκεί. Αλλά ετούτο είναι κάπως διαφορετικό. Διότι σχεδόν ξεχνάς πως είναι λίμνη (έχει λανσαριστεί επιτυχημένα ως θάλασσα, εδώ και αιώνες!) και επειδή παίζει σεζλονγκ, ομπρέλα θαλάσσης και λάιφ γκαρτν, το παίρνεις απόφαση πιο εύκολα!

      Διαγραφή
    3. Τρεμενς, πόσο πιο νόστιμοι να γίνουμε πια;
      :)

      Διαγραφή
  2. Καταπληκτική η βόλτα σου πιγκουινάκι! Υπέροχο τοπίο, όντως σεληνιακό και πολύ μου αρέσει! Ο επίλογος σου μοναδικός!
    Πολλά φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είναι άγριο και αφιλόξενο το τοπίο, Ραπουνζέλ. Και τελοσπάντων η ονομασία "Νεκρά Θάλασσα" δεν σε προδιαθέτει για κατιτίς βέρι ειδυλλιακό! Αλλά έχει μία αρχέγονη δύναμη αυτό το μέρος, μία δύναμη που σε παίρνει και σε επανορίζει.
      Και χαίρομαι που σου άρεσε ο επίλογος!
      Πολλά φιλιά!

      Διαγραφή
  3. Πέρασα να δώσω το παρόν, να ευχηθώ Καλή Χρονιά πριν βγει ο Γενάρης ! Γέλασα με το οξύμωρο του safe dead sea bathing της πινακίδας ! Και λυπήθηκα με την συνεχιζόμενη καταστροφή της από την άπληστη ανθρώπινη εκμετάλλευση. Κι αυτό μου έμεινε τώρα. Η πίκρα. Η πίκρα για το μυαλό μας το κλούβιο που τα θεωρούμε όλα κτήμα μας και έτσι αυτοκαταστρεφόμαστε.
    Φιλιά Πολλά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χρόνια Πολλά και Ζούπερ Καλή Χρονιά νάχουμε, Αγγελική! Δυστυχώς πλέον κάθε μου διαδρομή που αφορά φυσικές ομορφιές συνοδεύεται με έναν τρόμο ότι ίσως να μην υπάρχουν και αύριο, ίσως και να μην έχουν την ευτυχία να τις απολαύσουν οι επόμενες γενιές, ίσως και να πρόλαβα οριακά να χαρώ το μεγαλείο τους. Κι αυτό είναι πολύ στενάχωρο. Και ενδεικτικό. Του πόσο καθόλου δεν έχουμε προοδεύσει, μέσα στην αλματώδη μας πρόοδο.
      Πολλά φιλιά!

      Διαγραφή
  4. καλησπέρα & καλή χρονιά!
    πολύ ωραία ανάρτηση όπως πάντα!
    είχα πάει στην Νεκρά Θάλασσα πριν από πολλά χρόνια, όταν ακόμα δεν ήταν τόσο οργανωμένη (ξαπλώστρες, κλπ.). άραγε υπάρχει μέρος του πλανήτη που να μην έχουμε καταστρέψει...
    ο επίλογος, απλά υπέροχος!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εύη, δυστυχώς η ανθρώπινη παρέμβαση και η απρονοησία μας έχει ήδη καταδικάσει τον πλανήτη σε μία συνεχή και μάλλον αναπόδραστη, καταστροφή. Το βλέπει κανείς παντού, το αισθάνεται, το γνωρίζει. Φοβάμαι πως ήδη είναι πολύ αργά. Δυστυχώς.

      Φιλιά πολλά!

      Διαγραφή
  5. Πτηνό μου ξέχασα τι ήθελα να γράψω όταν έφτασα στην τελευταία σου πρόταση, στις δυο τελευταίες για την ακρίβεια!!
    Α! θυμήθηκα! Δεν ξέρω αν θα αποφάσιζα να κάνω βουτιά (τι βουτιά είπα; γράψε λάθος), να μπω τέλος πάντων, γιατί θυμάμαι που είχα πάει μικρή στις αλυκές (Μεσολογγίου, μη φανταστείς κάνα εξωτικό μέρος) και το αλάτι με είχε κάνει σαν παστή σαρδέλα, μια αίσθηση που ακόμα κουνάω το κεφάλι να ξεχαστεί!
    Καλή χρονιά Πιγκουίνε μου, με υγεία, αγάπη, ταξίδια και χαρά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Κάνε μου λιγάκι τσίου.

Πιγκουίνος

Ιστολόγια υπάρχουν πολλά. Πτηνολόγιο όμως, ένα!

Life-Style

Popular Posts