Παρασκευή, 18 Νοεμβρίου 2016

Το μυστικό της Τιβεριάδας (B-Side)


Μία παρέα Ορθόδοξων Εβραίων αγναντεύουν τη θάλασσα της Γαλιλαίας. Εδώ σταματά το Ισραήλ και ξεκινάει η πολύπαθη Συρία. Αν και στην πραγματικότητα είναι μάλλον μάταιο να προσπαθείς να ορίσεις αρχή και τέλος στους τόπους. Ή στα βάσανα των ανθρώπων.


Η θάλασσα της Γαλιλαίας έχει αρνητικό υψόμετρο -που σημαίνει ότι την ελές και κοντή. Με τη μέση στάθμη της να βρίσκεται διακόσια μέτρα κάτου από την επιφάνεια της Μεσογείου, είναι η χαμηλότερη λίμνη γλυκών υδάτων στον κόσμο.


Οι Εβραίοι την αποκαλούν με το αρχέγονο όνομά της. Κινερέτ. Άλλωστε, ως Κινερέτ μνημονεύεται στην Παλαιά Διαθήκη όταν περιγράφονται ετούτες οι πατρίδες του Ισραήλ πριν χαθούν από τους Εβραίους που βρέθηκαν εξόριστοι στη Βαβυλώνα, τον 6ο αιώνα π.Χ. Κάποιους αιώνες αργότερα, στις όχθες αυτής της θάλασσας λέγεται πως ο Ιησούς συνάντησε για πρώτη φορά τους μαθητές του και τους εκάλεσε να τον ακολουθήσουν.


"Τω καιρώ εκείνω, περιπατών ο Ιησούς παρά την θάλασσαν της Γαλιλαίας, είδε δύο αδελφούς, Σίμωνα τον λεγόμενον Πέτρον και Ανδρέαν τον αδελφόν αυτού, βάλλοντας αμφίβληστρον εις την θάλασσαν’ ήσαν γάρ αλιείς. Και λέγει αυτοίς "δεύτε οπίσω μου και ποιήσω υμάς αλιείς ανθρώπων". 


Οι δέ ευθέως αφέντες τα δίκτυα, ηκολούθησαν Αυτώ. Και προβάς εκείθεν είδεν άλλους δύο αδελφούς, Ιάκωβον τον του Ζεβεδαίου και Ιωάννην τον αδελφόν αυτού, εν τω πλοίω μετά Ζεβεδαίου του πατρός αυτών, καταρτίζοντας τα δίκτυα αυτών, και εκάλεσεν αυτούς. Οι δέ ευθέως αφέντες το πλοίον και τον πατέρα αυτών ηκολούθησαν Αυτώ.

Και περιήγεν όλην την Γαλιλαίαν ο Ιησούς διδάσκων εν ταις συναγωγαίς αυτών και κηρύσσων το ευαγγέλιον της βασιλείας και θεραπεύων πάσαν νόσον και πάσαν μαλακίαν εν τω λαώ."

Κατά Ματθαίον (δ' 18-23)


Φαντάζομαι ότι εκ του αποτελέσματος, οι μαθητές αποδείχθηκαν πολύ αποτελεσματικοί "αλιείς ανθρώπων" -και μπορείς να ερμηνεύσεις αυτή τη φράση μου καθόπως επιθυμείς. Και παρότι πέρασαν αρκετοί κατακτητές από αυτούς τους τόπους, οι ερμηνείες και τα σύμβολα παραμένουν ισχυρές αναφορές.



Ο κάθε νέος κατακτητής έχτιζε πάνω στα ερείπια του κατακτημένου. Κάπως έτσι δεν προχωρά η ιστορία; Με αρχαία υλικά, οι Σταυροφόροι έσιαξαν τα τείχη της πόλης. Κι ύστερα ήρθαν οι Άραβες και ο Νταχέρ Ελ Ομάρ ύψωσε πάνω από τα τείχη, έναν πύργο. Κι ύστερα ξανάρθαν Εβραίοι και έσιαξαν δίπλα στον πύργο, μία συναγωγή. Κι έφθασαν έπειτα ελληνορθόδοξοι και έκαμαν τη συναγωγή, μοναστήρι.



Μία περιπέτεια αιώνων, πολλών λαών και γενεών. Που συνοψίζεται με τρόπο σχεδόν αμήχανο, σε μια δεκαριά αράδες μιας πινακίδας. Και που ένας αναγραμματισμός στην ημερομηνία, επιτείνει την αμηχανία της. Εντέλει 1873 ή 1837; Τριάντα έξι χρόνια διαφορά είναι λογαριασμός, όπως και να το κάμουμε. 


Ίσως όμως και να μην έχει πράγματι σημασία. Μία θορυβώδης παρέα από νεαρές Εβραίες σεργιανίζει στην προκυμαία. 


Λίγο πιο πέρα, μία οικογένεια Ορθόδοξων Εβραίων -που είναι πάντα ενδεδυμένοι με τις παραδοσιακές τους αμφιέσεις- στέκεται στην άκρη της κουπαστής. Σαν να έχουν ξεμείνει από κάποια άλλη εποχή, σαν να ξεπήδησαν από κάποιο χάσμα στο χωρόχρονο. Αρνούμενοι να συντονίσουν τα ρολόγια τους με τον υπόλοιπο κόσμο. 


Ένα ελαφρύ αεράκι χορεύει απαλά τα φοινικόδεντρα.


Και ένα ζευγάρι γάτες αλητεύει, αναζητώντας κανένα μεζέ στα σκουπίδια.


Τα παλιά ξενοδοχειακά συγκροτήματα της δεκαετίας του 60 και του 70, οι αρχαιολογικοί χώροι και τα τείχη των Σταυροφόρων δημιουργούν ένα κάπως θλιβερό σκηνικό για τις βόλτες μου, εδώ.



Ναι, η Τιβεριάδα είναι ένα μέρος βαθιά μελαγχολικό. Γιατί παρότι κυκλοφορεί ως "θάλασσα", στην πραγματικότητα είναι λίμνη. Και το βλέμμα σου δεν χάνεται σε ανεμπόδιστους ορίζοντες. Αλλά εγκλωβίζεται μεταξύ συνόρων, θρησκευτικών αναφορών, ιστορικών συμβάσεων και κοινωνικών στεγανών. Όπως πολλές ζωές, λιγότερο ή περισσότερο σπαταλημένες.


Σημείωση: Τα "B-Sides" του πτηνού περιλαμβάνουν σκόρπιες φωτογραφίες, σκέψεις, εντυπώσεις και παραλειπόμενα που δεν χώρεσαν στην ορίτζιναλ ανάρτηση. Και που κανονικά θα έμεναν στο συρτάρι του μπλογκ. Αλλά βρήκαν τρόπο να σκάσουν μύτη και να μοστραριστούν ως αυτοτελές ποστάκι μη-χειρότερα. Για να ιδείς την βασική ανάρτηση ετούτου του "B-Side", πατάς εδώ

4 σχόλια :

  1. θυμάσαι εκείνο το εισιτηριάκι για Ντουμπάι που έκανα την ακατάδεκτη; Μήπως σου βρίσκεται κανένα εύκαιρο; Γιατί πιγκουινάκι μάς ξαναθυμίζεις τα θλιβερά και μελαγχολικά;Μετά τα χριστουγεννα να βάζεις τις κλειστές λίμνες και ορίζοντες....άσε μας να πάρουμε μια ανάσα!
    Καλημέραααααααα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καθόλου μην μου στεναχωριέσαι και μην μου μελαγχολείς. Πτηνό υπόσχεται να στολίσει τις επόμενες αναρτήσεις του στο πνεύμα των εορτών, να τις πασπαλίσει με άχνη ζάχαρη και να σου τις μοστράρει στην πιατέλα, μαζί με τα μελομακάρονα και τους κουραμπιέδες.

      Την καλημέρα μου, Νάσια!

      Διαγραφή
  2. Μελαγχολική η σημερινή σου βόλτα πιγκουινάκι αλλά και τόσο πιο κοντά στην πραγματικότητα από τις βόλτες στα μολς..
    Οι ασπρόμαυρες φωτογραφίες σου είναι υπέροχες!
    Καλό ΣΚ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Καλαμιά στον κάμπο18 Νοε 2016, 6:18:00 μ.μ.

    Να σου πω!!!! Τίποτε, ποτέ και πουθενά δεν μπορεί να είναι πιο θλιβερό, μελαγχολικό, εγκλωβισμένο και σπαταλημένο από την εν Ελλάδι ζωή μας.
    Κι αν το καλοσκεφτείς, εκτός από τους Ορθόδοξους Εβραίους, ούτε εμείς έχουμε συντονίσει τα ρολόγια μας με τον υπόλοιπο κόσμο.


    ΑπάντησηΔιαγραφή

Κάνε μου λιγάκι τσίου.

Πιγκουίνος

Ιστολόγια υπάρχουν πολλά. Πτηνολόγιο όμως, ένα!

Life-Style

Popular Posts