Παρασκευή, 1 Σεπτεμβρίου 2017

Κοίτα, πόσες χιλιάδες καλοκαίρια.


Έλα που δεν με θυμάσαι! Λετ-μι ριφρές γιορ μέμορι: πτηνός πολικός, ντελικάτος, με ράμφος εύγραμμο και βλέμμα τσακίρικο. Εντάξει, πήρα λίγο παραπάνω άδεια για το θέρος (πρακτική που επιστημονικώς καλείται "θερινό πτηνοστάσιο"), μην το κάμουμε και θέμα. Και για νάχουμε καλό ρώτημα, εσύ που ήσουν αναγνώστα τόσες εβδομάδες; Έδωσες ένα στίγμα; Έστειλες μία καρτ ποστάλ; Πήρες ένα τηλέφωνο; Μήτε φωνή, μήτε ακρόαση -όχι να τα λέμε κι αυτά! Και μη νομίζεις πως θα περάσω εγώ στο ντούκου τα φετινά χαριεντίσματά σου με τα σιχαμερά φλαμίνγκο στις παραλίες. Μάτια έχω και βλέπω: γιόμισε ο τόπος ροζ πατσουλί! Μα θάθελα νάξευρα τί τους βρίσκεις -όλο λαιμός και πόδια είναι, ανοικονόμητα πλάσματα.

Τέλοσπάντων, ας δώσω τόπο για να μη λες ότι σε πιάνω κι απ'τα μούτρα. Καλό πτηνόπωρο θα σου ευχηθώ, καλώς ξανανταμώσαμε κι αέρα στα πανιά μας. Διότι μπορεί η επιστροφή στα θρανία να μην είναι πολύ ευχάριστη ως προοπτική (εκτός κι αν είσαι η Λίζα -φεύγουν-τα-νιάτα-μας-και-χάνονται- Πετροβασίλη), αλλά σιγά μην κατεβάσουμε και τις μαύρες τις πλερέζες. Ούτε καν τα χειμωνιάτικα από την πάνω την ντουλάπα, μη σου πω.



Μη νομίζεις, κι εγώ προσφάτως γύρισα. Σκούπισα τα αποκαϊδια από το μπαλκόνι, στόλισα τους λογαριασμούς, τις εφορίες και τον ένφια στο τραπεζάκι του χωλ δίπλα στο μπιμπελό με τη βοσκοπούλα (που έκτοτε την εβλέπω φανερά πιο ανήσυχη να με θωρεί με μία πίκρα στο μάτι), έβαλα τα πεντέξι πλυντήριά μου, όρθωσα ένα βουνό από ασιδέρωτα νάχω να κατακτήσω ο αλπινιστής με το σίδερο, πήγα και σουπερμάρκετ για κάνα τυρί, κάνα ζαμπόν, κάνα νουνού -δεν ξεύρεις και πώς θα τη βαρέσει στον Κιμ Γιονγκ Ουν, να μην έχω στο ντουλάπι δυο κούτες γάλατα;- κι αφού οργάνωσα και τη λίστα με τα σχολικά μου, είπα τέλος, πρέπει να γράψω του αναγνώστα διότι σε λίγο θα με αναζητά μέσω της Βίκυς Χατζηβασιλείου. Και να το ξεύρεις νάμαστε ξηγημένοι: αν μου στείλεις πακέτο, εγώ δεν το ανοίγω με την καμία -τόσα και τόσα συμβαίνουν στον καψερό κοσμάκι.



Αλλά πιάσαμε το μπίρι μπίρι και δεν σου είπα ακόμα τα πιο βασικά: πού πήγα και πώς τα πέρασα. Α, καθόλου μην μου αγχώνεσαι και όλα θα τα πούμε. Με τη ρέγουλά τους και με το χρόνο τους. Πέρασε καιρός και πρέπει να πιάσουμε το πράμα πάλι φτου κι από την αρχή. Εξού και σε ανέβασα στους λόφους της Αθήνας. Στην Ακρόπολη, στα Τουρκοβούνια κι εδώ απάνου στο Λυκαβηττό. Όχι για πονηρό ραντεβουδάκι και λόου-μπάτζετ φούμαρα (μα με έχεις για τέτοιου είδους πτηνό;). Μα για να ιδούμε την Αθήνα από ψηλά. Και να ξαναδέσουμε την άκρη του νήματος. Κάπου πρέπει να τη δέσουμε, δεν πρέπει;



Κοιτάζοντας από ψηλά, βλέπεις όχι ένα, αλλά χιλιάδες καλοκαίρια να σε αποχαιρετούν. Κάπου ανάμεσά τους, να εκεί κάτω, σα να βλέπω και το δικό σου. Άφησε-το λοιπόν δίχως πολλές πολλές στενοχώριες να ξεβγαλθεί, όπως του πρέπει. Κι έλα μετά να συνεχίσουμε. Ν'αλλάζουμε εποχές, απολαμβάνοντας τις ποικιλίες τους. Πιο πέρα κι ακόμα μακρύτερα. Με την παρέα μου και τη δικιά σου. Σ'αφήνω εγώ, βρε κουτό;


8 σχόλια :

  1. καλημέρα και καλό μήνα!
    δυσκολη η επιστροφή στην πραγματικοτητα αλλά δυστυχώς απαραίτητη!
    και κάπου σήμερα διάβασα κάτι καλό...πώς ξορκίζουμε τη μελαγχολία του Σεπτέμβρη? φεύγοντας 3ημερο!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αχ, τι ωραία που επέστρεψες!
    Λοιπόν,να σου πω τα με μου: Είχα την τύχη, στα τέσσερα θαλάσσια μπάνια που έκανα, να μην πέσω πάνω σε φλαμίνγκο!
    Επίσης έχω την τύχη να μην χρειάζομαι προσαρμογή σε επιστροφές σε πραγματικότητες, καθώς έχω να κάνω διακοπές από το 2010!
    Άρα όλα καλά!
    Όμως είμαι πανευτυχής που ήλθε ο Σεπτέμβρης και δρόσισε κομματάκι!
    Και με τη δροσιά αναπνέω καλύτερα και το μυαλό μου δουλεύει πιο σωστά και όλα τα βρίσκω υπέροχα!
    Άρα, το μόνο που μένει είναι να σου ευχηθώ καλό μήνα!

    ΥΓ. Κρίμα που δεν είμεθα κοντά, να σε βοηθήσω με το σιδέρωμα...
    Αλλά τι λέω; Πτηνό είσαι, πετάς, οπότε πετάξου μια στιγμή και φέρε τα ασιδέρωτα να στα φτιάξω!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εκεί που γράφω "να σου πω τα με μου", σβήσε το και βάλε "να σου πω τα νέα μου" και θα έχεις το σωστό αποτέλεσμα!
      Αυτά παθαίνει όποιος σχολιάζει από κινητό τηλέφωνο!
      😀

      Διαγραφή
  3. Χαίρομαι πολύ που σε ξαναβλέπω, γιατί καιρό είχα να δω αγαπημένο πιγκουίνο! Στα λίγα μου μπάνια βλέπεις, εδώ εντός νομού, όλο φλαμίνγκο πελεκάνους και πτηνά που δεν αναγνώριζα εύκολα για να μπορώ να τα ονοματίσω με ακρίβεια έβλεπα...έτρεχα σαν την Αστέρω στον υδροβιότοπο και τα ρωτούσα για σένα, αλλά δεν τους πήρα κουβέντα!
    Ομερτά των πτηνών, τι να πω!
    Καλώς σε βρήκαμε, καλώς μας βρήκες και καλό φθινόπωρο να έχουμε!!
    Φιλιά πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Καλώς ήρθες και πάλι στα λημέρια μας, Πιγκουίνε μας αγαπημένε! Περιμέναμε πώς και πώς να μας ξαναταξιδέψεις, όπως μόνο εσύ ξέρεις. Και μην ανησυχείς για τα φλαμίνγκο, εκείνα δεν πιάνουν μία μπροστά σου!
    Φιλάκια φθινοπωρινά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Αυτό που σε κάθε παγκόσμια καταστροφή ή αναμονή πολέμου εξαφανίζονται τα γάλατα από τα ράφια ποτέ δεν το κατάλαβα ☺
    Γουέλκαμ μπακ πτηνούλι!
    Μας έλειψες!
    Κι επειδή κάπου το καλοκαίρι περάσανε και τα γενέθλιά σου, να μην σε αφήσω χωρίς την ευκή μου . Πολύχρονος και πάντα με υγεία, γλυκό μας πιγκουινάκι♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Εγω τυχαια επεσα μόλις τωρα στο μπλογκ σου ,γιατι λειπω ακόμα ...εμεις του σχολειου μαζευόμαστε στις 10 του μήνα .Επεράσαμε υπέροχα ,από νησι σε νησί ήμουν ,ξεθεώθηκα Πίγκου και ανυπομονώ να ερθει η αγαπημενη μου εποχη-χειμώνας-αν και προβλέπεται δύσκολος ,γιατι αλλάζω και επαγγελματικό προσανατολισμό...τέρμα τα νησάκια (κλαψ κλαψ) ...θα με ταξιδεύεις εσύ όμως να ξεχνιέμαι!
    Πολλά φιλιά ♥♥♥♥♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Πιγκουίνε, θαυμάσια είσοδος, την παρακολούθησα με ένα χαμόγελο έως τα αυτιά! Το πτηνόπωρό σου μας φτιάχνει απίθανα την διάθεση, παρότι οι φωτογραφίες μου θύμισαν αυτό που πάντα σκέφτομαι όταν παρατηρώ την Αθήνα από τον Λυκαβηττό. Πόσο πολύ οι άνθρωποι είναι κοντά και πόσο πολύ χώρια είναι...
    Πιγκουίνε, γιατί παιδεύεσαι με το σιδέρωμα; Μόνο το φράκο σου υποχρεούσαι να φοράς ατσαλάκωτο, όσο για τα άλλα ρούχα, γιατί δεν λανσάρεις τη μόδα κρακελέ; Τσαλακωτά ρούχα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Κάνε μου λιγάκι τσίου.

Πιγκουίνος

Ιστολόγια υπάρχουν πολλά. Πτηνολόγιο όμως, ένα!

Life-Style

Popular Posts